explanator
explanator, an interpreter
explānātor, ōris, m. [explano],
- an explainer, interpreter: sunt enim explanatores, ut grammatici poëtarum, Cic. Div. 1, 51, 116: explanator aut interpres ejus legis, Lact. (Cic. ap. Lact.?) 6, 8.
explānātor, ōris, m. (explano), der Ausleger, Erklärer, quorum (deorum) nec scientiam neque explanatorem habeamus, Cic. de div. 2, 131: oraculorum et vaticinationum, Cic. de div. 1, 116: saecularium litterarum (Profanschriften) explanatores (Ggstz. sanctarum scripturarum interpretes), Hieron. c. Rufin. 3, 11: absol., Augustin. c. Sec. Manich. 10 extr. Arnob. in psalm. 71 in.
F ., ‥ in divinis tractatibus ~or profluus
ceteris prophete ejusdem ~oribus
explānātŏr, ōris, m. (explano), interprète, commentateur : Cic. Div. 1, 116 ; 2, 131.
explānātor ōris, m
- explano, an interpreter.