explanatus
explanatus, plain, distinct
explānātus, a, um, Part. and P. a., from explano.
explānātus, a, um, PAdi. (v. explano), deutlich, vocum impressio, die Fähigkeit, die Töne zu artikulieren, Cic. Acad. 1, 19: parum explanatis vocibus sermo praeruptus, abgebrochene Worte in unausgebildeten Tönen, Sen. de ira 1, 1, 4: si fuerit os (die Aussprache) facile, explanatum, iucundum, Quint. 11, 3, 30.
explānātus, (15) a, um, part.-adj. de explano, clair, net, distinct, intelligible : Cic. Ac. 1, 19 ; Sen. Ira 1, 1, 4.
explanatus , a, um. part. p. et, v. explano
See an image
See an image
explānātus
adj.
- P. of explano, plain, distinct: vocum impressio, i. e. ability to articulate.