expugno
expugno, to take by assault, storm, capture, reduce, subdue
Frieze-Dennison Vergil
Could not find expugnabo in Logeion dictionaries.
expugnabo Verb: future active indicative 1st singular of expugno
- I Lit., of places: id (oppidum Noviodunum) ex itinere oppugnare conatus, expugnare non potuit, Caes. B. G. 2, 12, 2: oppidum, id. ib. 2, 10, 4; 3, 14, 1 al.: nonnullas urbes per vim, id. B. C. 3, 55, 3: urbem, Liv. 2, 12, 1: Cirtam armis, Sall. J. 23, 1: castellum, Caes. B. G. 2, 9, 4; 3, 1, 4: loca multa, Nep. Ages. 3: moenia mundi, Lucr. 2, 1144 et saep.—
- B Transf., of other objects (things or persons), to subdue, overcome, break down or through, sweep away: naves, Caes. B. G. 3, 15, 2 and 5: aedes, Ter. Eun. 773; cf. villas, Sall. J. 44, 5: carcerem, Plaut. Ps. 4, 7, 76 (1178): Philippum et Nabin expugnatos, conquered, Liv. 37, 25, 6; cf.: inclusos moenibus expugnat, Curt. 9, 4: aliquos, id. 6, 6; Tac. Agr. 41; Flor. 2, 2, 16; Just. 3, 5: expugnavi amanti herili filio aurum ab suo patre, obtained by force, Plaut. Bacch. 4, 9, 5 (929).—Of inanimate subjects: flumina id oppidum expugnavere, swept away, Plin. 6, 27, 31, § 138: Euphrates Taurum expugnat, i.e. breaks through, id. 5, 24, 20, § 85: lacte equino venena et toxica expugnantur, are counteracted, id. 28, 10, 45, § 159.—
- II Trop., to conquer, subdue, overcome: sapientis animus magnitudine consilii, tolerantia, virtutibus, etc. ... vincetur et expugnabitur, Cic. Par. 4, 1, 27: nihil tam munitum, quod non expugnari pecuniā possit, id. Verr. 1, 2, 4: fortunas patrias, id. Clu. 13, 36: pudicitiam, to violate, id. Cael. 20; 50: aut enim expugnatur intentio aut adsumptio aut conclusio, nonnumquam omnia, i.e. is refuted, confuted, Quint. 5, 14, 20 sq.: pertinaciam legatorum, Liv. 37, 56, 9: paupertatem, Petr. 125, 4: expugnatus precibus uxoris, Suet. Tib. 21; so simply expugnatus, id. Caes. 1; id. Vesp. 22: coepta, to fight through, to accomplish, Ov. M. 9, 619; cf.: sibi legationem expugnavit, extorted, wrung out, obtained (= extorsit), Cic. Verr. 2, 1, 16, § 44.—With ut: aliqua ratione expugnasset iste, ut dies tollerentur, Cic. Verr. 2, 2, 52, § 130: aegre expugnavit, ut, etc., Petr. 108, 12.—Hence, * ex-pugnans, antis, P. a., efficient, efficacious: expugnantior herba, Ov. M. 14, 21 (so Jahn and Bach., Merkel, expugnacior).
- 1. veroveren, bestormen, innemen [oppidum vi of per vim; naves; Cirtam armis];
- 2. overwinnen, onderwerpen, overmeesteren [tyrannos]; ➤ fames obsessos expugnavit dwong tot overgave;
- 3. onderdrukken, bedwingen, breken [pertinaciam legatorum];
- 4. afdwingen, verwerven [aurum a patre]; doorzetten [coepta].
戰攻。勝。强。取。盜。— coepta 成所起之工。— carcerem 拆囹圄。— aurum ei 强奪其金。— pudicitiam 强姦女。
Suggest a Translation
See an image
- to take by assault, storm, capture, reduce, subdue: urbīs per vim, Cs.: Cirtam armis, S.: quam (turrim), V.: iuvenum domos, H.: ipsum caput, i. e. the old man in person, H.—To subdue, overcome, break down, break through, sweep away: navīs, Cs.: villas, S.: Philippum et Nabin, L.: viri cum cohortibus expugnati, Ta. — Fig., to conquer, subdue, overcome, achieve: nihil quod non expugnari pecuniā possit: pudicitiam: pertinaciam legatorum, L.: coepta, accomplish, O.: sibi legationem, extort: Spartam, i. e. robbed (of Helen), V.: expugnasset, ut dies tollerentur.
-
…traducere conati sunt eo consilio ut, si possent, castellum, cui praeerat Q. ; Titurius legatus, expugnarent pontemque interscinderent, si minus potuissent, agros Remorum popularentur, qui magno nobis usui ad bellum gerendum erant ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…populo Romano meritos esse ut paene in conspectu exercitus nostri agri vastari, liberi eorum in servitutem abduci, oppida expugnari non debuerint. Eodem tempore ; quo ; Haedui Ambarri, necessarii et consanguinei Haeduorum, Caesarem certiorem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…audacissime transire conantes multitudine telorum reppulerunt primosque, qui transierant, equitatu circumventos interfecerunt. Hostes, ubi et de expugnando oppido et de flumine transeundo spem se fefellisse intellexerunt neque nostros in locum iniquiorem progredi pugnandi causa viderunt atque ipsos…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Id ex itinere oppugnare conatus, quod vacuum ab defensoribus esse audiebat, propter latitudinem fossae murique altitudinem paucis defendentibus expugnare non potuit. Castris munitis vineas agere quaeque ad oppugnandum usui erant comparare coepit. Interim omnis ex fuga Suessionum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…itaque usus singulari militum studio eodem quo venerat die post horam nonam oppidum altissimis moenibus oppugnare adgressus ante solis occasum expugnavit et ad diripiendum militibus concessit statimque ab oppido castra movit et Metropolim venit, sic ut nuntios expugnati oppidi famamque…
Julius Caesar, Civil War
-
…quod cogitaris, nisi id ad nutum tuum praesto fuerit, nisi libidini tuae cupiditatique paruerit, immittentur homines, expugnabuntur domus, civitates non modo pacatae, verum etiam sociorum atque amicorum ad vim atque ad arma confugient, ut…
Cicero, in Verrem
-
…in oppugnatione amissis re infecta inde discessit. Caesar postquam Pompeium ad Asparagium esse cognovit, eodem cum exercitu profectus expugnato in itinere oppido Parthinorum, in quo Pompeius praesidium habebat, tertio die Macedoniam ad Pompeium pervenit iuxtaque eum castra…
Julius Caesar, Civil War
-
…cognita dubitaturumne A. Hirtium aut C. Pansam consules putatis quin ad Antonium transeant, Brutum obsideant, Mutinam expugnare cupiant quid de Pansa et Hirtio loquor Caesar, singulari pietate adulescens, poteritne se tenere quin D. Bruti…
Cicero, Philippicae
-
…. Dolabellae provincia Cilicia constituta est, o di immortales, quanta iste cupiditate, quibus adlegationibus illam sibi legationem expugnavit id quod Cn. Dolabellae principium maximae calamitatis fuit. nam ut est profectus, quacumque iter fecit, eius…
Cicero, in Verrem
-
…immersit, Oppianicus continuo sperare coepit hoc se Avillio tamquam aliqua machina admota capere Asuvi adulescentiam et fortunas eius patrias expugnare posse. ratio excogitata Larini est, res translata Romam ; inire enim consilium facilius in solitudine, perficere rem…
Cicero, pro Cluentio