exsufflo
ex-sufflo (exuf-), āre, v. a.
- To blow away, Cael. Aur. Tard. 4, 3, 57; Vulg. Agg. 1, 9.—
- II To blow at or upon a person or thing (eccl. Lat.), Tert. Idol. 11 fin.: radios igneos, Vulg. Sir. 43, 4: infantes (as a charm against the devil), Aug. Ep. 105 fin.; so, quem (daemonem) eminus exsufflans, se exsufflari existimans, etc., Sulp.Sev. Dial. 3, 8.
ex-sufflo, āre, I) abblasen = fortblasen, Cael. Aur. de morb. chron. 4, 3, 57. – u. hinblasen, hineinblasen, alqd per fistulam in nares, Pelagon. veterin. 24. p. 82 (305 Ihm): bildl., in alqm ignem irae suae, Ambros. in psalm. 118, 13, 2. – II) anblasen, anhauchen, a) um vor dem Teufel zu bewahren, infantes, Augustin. epist. 105 extr. – b) der Verabscheuung wegen, daemonem, Sulp. Sev.: aras, Tert.
exsufflō, āre, tr., souffler sur : C. Aur. Chron. 4, 3, 57 || [pour exorciser] : Aug. Ep. 105 || faire disparaître en soufflant, emporter dʼun souffle : Sulp. Sev. Dial. 3, 8.