exstructio

exstructĭo (extr-), ōnis, f. [exstruo], a building up, erecting, structure.

• I Prop. (rare but class.): tectorum, Cic. N. D. 2, 60, 150: contecti eā exstructione, quae sit ad memoriam aeternitatis, id. Phil. 14, 13, 34. —With gen.: vallorum, Vulg. Ezech. 17, 17.—In plur.: fastigiorum, Vitr. 7, 1 med. —*
• II Transf., an adorning, Tert. ad Uxor. 2, 3.

exstrūctio (extrūctio), ōnis, f. (exstruo), I) das Aufbauen, die Aufführung, der Aufbau, ea exstructio, quae etc., Cic. – m. Genet., exstr. vallorum, Vulg. Ezech. 17, 17: Plur., exstructiones tectorum, Cic., villarum, Suet., fastigiorum, Vitr.: et fastigia sua exstructiones habuerint, und die Gefälle eingerichtet sind, Vitr. – II) meton., der Schmuck, Tert. ad ux. 2, 3.

exstructio (extr-) [CL = construction] , building up (fig.), improvement. quibusdam qui adhuc prefato pontifici ‥ detrahere non verentur, eo sc. quod nec secularium nec ecclesiasticarum rerum ~onibus ipse, ut dicunt, in sua manu omnia tenens ita studium impenderit, sicut antecessor illius ‥ fecit, paucis rationem ostendere in mentem venit Eadmer HN 260.

exstrūctĭō, (14) ōnis, f. (exstruo), action de bâtir, construction : Cic. Nat. 2, 150 || [fig.] haute structure de cheveux : Tert. Ux. 2, 3.

exstructio , onis. f. et, v. exstructus
See an image

exstrūctiō or extrūctiō ōnis, f

• exstruo, a building up, erecting, structure: ea, quae, etc.— Plur: tectorum.