fastidiose
fastidiose, squeamishly, scornfully, disdainfully, fastidiously
fastīdĭōsē, adv., v. fastidiosus fin.
fāstīdiōsē, Adv. m. Compar. (fastidiosus), voll Ekel, I) im allg., voll Widerwillen, voll Überdruß, nur mit Widerstreben, huic ego iam stomachans fastidiose, immo ex Sicilia, inquam, Cic.: f. venditabat (tunicam), Petron.: f. tamen in coetum recipior, Phaedr. 3. prol. 23. – II) insbes.: 1) ekel = wählerisch, mäkelnd, heikel, f. recipior in coetum, erst nach strenger Prüfung, Phaedr.: quam diligenter et quam paene f. iudicamus, Cic. – 2) vornehm, stolz, schnöde, Compar. b. Cic. de or. 2, 364.
quatenus vestra prudentia minus ~e perciperet quod scriptum sibi minus verbose perspiceret
quid est stultius quam ~e mori
fastīdĭōsē, (13) avec dégoût, avec dédain : Cic. de Or. 1, 258 ; Planc. 45 || -ius Cic. de Or. 2, 364.
fastīdiōsē adv.with comp.
- fastidiosus, squeamishly, scornfully, disdainfully, fastidiously: stomachans: iudicare: recipior in coetum, Ph.: fastidiosius ad hoc genus sermonis accedere.