fastuosus
fastŭōsus, a, um, adj., collat. form of fastosus, q. v., Mart. Cap. 6, § 578.
fāstuōsus, a, um,Nbf. v. fastosus (w. s.), Mart. Cap. 6. § 579.
cum ‥ illa ‥ in ~am [] elata verticem plurimum se ‥ extulisset but ? l. fastigiosam
ne avari et ~i ‥ rapiendi et gloriandi materiam habeant
si quis ~us et fastidiosus manna fastidire, sancta profanare, margaritas et favos mellis impune conculcare se credit, etiam me tacente habet qui judicet eum
quia nunquam fastuoso / tumuisti tubere
studuit opprimere ~os ‥ et adversus superbie tumorem ‥ exitiales molestias suscitare
demisit cornua que arroganter erexerat, suppressit minas ~as
ut prefati Judei unam tantummodo synagogum communem ‥ habere valeant, ita tamen quod eam non faciant nimium fastuosam vel picturis et pompis ornatam
fastŭōsus, a, um, c. fastosus : Capel. 6, 578.