Fata Save Georges Gaffiot 2016 LaNe Fāta, ae, f. (Nbf. von fatum), die Schicksalsgöttin, Parze, Abl. Plur. Fatabus, Corp. inscr. Lat. 5, 4209 u. 5005. Fāta, æ, f. , déesse de la destinée, Parque : Inscr. || abl. pl. -tabus CIL 5, 5005. Fāta, ōrum n (fatum) (poët.) schikgodinnen, parcen.