fastidiosus
fastidiosus, full of disgust, squeamish, disdainful, scornful
fastīdĭōsus, a, um, adj. [fastidium], full of disgust or aversion.
- I Pass., that feels disgust, squeamish, disdainful, scornful, fastidious (class.).
- A Lit.: vaccae fastidiosae fiunt, Varr. R. R. 2, 5, 15: aurium sensus fastidiosissimus, Auct. Her. 4, 23, 32: quod ille fastidiosus est, Plaut. Mil. 4, 6, 18 (1233). —
- B Trop.: quamvis fastidiosus aedilis est, Plaut. Rud. 2, 3, 42 (372): in superiores contumax, in aequos et pares fastidiosus, in inferiores crudelis, etc., Auct. Her. 4, 40, 52: ex hac infinita licentia haec summa cogitur, ut ita fastidiosae, mollesque mentes evadant civium, ut, etc., Cic. Rep. 1, 43 fin.: Antonius facilis in causis recipiendis erat, fastidiosior Crassus, Cic. Brut. 57, 207.— With gen.: C. Memmius perfectus Iitteris, sed Graecis: fastidiosus sane Latinarum, id. ib. 70, 247: dominus terrae Fastidiosus, Hor. C. 3, 1, 37: aestimator, i.e. that rates altogether too high, Sen. Ben. 1, 11: fastidiosissimum mancipium, i.e. excessively haughty, proud, Plin. Ep. 8, 6, 14: est res difficilis, ardua, fastidiosa, id. ib. 6, 17, 5.—
- II Act., that creates disgust, disgusting, loathsome, disagreeable (very rare; not in Cic.): fastidiosam desere copiam, Hor. C. 3, 29, 9: fastidiosā tristis aegrimoniā, id. Epod. 17, 73.
- —Hence, fastīdĭōse, adv., squeamishly, scornfully, disdainfully, fastidiously (freq. in Cic.; elsewh. very rare): huic ego jam stomachans fastidiose, Immo ex Sicilia, inquam, Cic. Planc. 27, 65: spectare, id. de Or. 1, 61, 258; cf.: diligenter et prope fastidiose judicare, id. ib. 1, 26, 118: lente ac fastidiose probare, id. Att. 2, 1, 1: recipior in coetum, Phaedr. 3 prol. 23: venditare aliquid, Petr. 13.—Comp.: fastidiosius ad hoc genus sermonis accedere, Cic. de Or. 2, 89, 364.
fāstīdiōsus, a, um, Adi. m. Compar. u. Superl. (fastidium), voll Ekel, I) ekel tuend, 1) eig., physisch ekel, verwöhnt, a) bei Ggstdn. des Geschmacks, fastidiosae enim (vaccae) fiunt, Varro r. r. 2, 5, 15. – b) bei Ggstdn. des Gehörs, aurium sensus fastidiosissimus, Cornif. rhet. 4, 32. – c) bei Ggstdn. des Gesichts, quod ille fastidiosust, Plaut. mil. 1233. – 2) übtr.: a) im allg., gegen etwas voll Ekel, voll Widerwillen, etwas nicht mögend, einer Sache überdrüssig, aegrimonia, der Lebensqualen Überdruß, Hor. epod. 17, 73. – v. Pers., m. Genet., Latinarum (litterarum), Cic.: terrae, Hor. – b) insbes.: α) ekel = wählerisch, heikel, mäkelnd, schwer zu befriedigend, aedilis, Plaut.: aestimator, Sen.: Antonius facilis in causis recipiendis erat, fastidiosior Crassus, sed tamen recipiebat, Cic.: ut ita fastidiosae mollesque mentes evadant, empfindlich (gegen Unbilden) u. reizbar, Cic. – β) vornehm, vornehmtuerisch, schnöde, spröde, stolz, hochmütig, in superiores contumax, in aequos et pares fastidiosus, Cornif. rhet.: fastidiosissimum mancipium, Plin. ep. – v. Lebl., est enim res difficilis, ardua, fastidiosa (spröde, heikel), Plin. ep. 6, 17, 5. – II) Ekel erregend, eklig, widerwärtig, copia, Hor. carm. 3, 29, 9: fastidiosissimae foeditates, Tert. ad nat. 2, 13.
praecepto concupiscendi lac verbi tangit eos qui ad audiendas lectiones sacras inviti et ~i adveniunt
nec ~a segnities legentium benivolentiae magistri juste deputari debebit
quas ego brevitatis studio praetereo ne alicujus ~i offensam incurrem justo prolixior
depravata mens mea ad inutilia et noxia petractanda velox est et infatigabilis, ad vel cogitanda salubria ~a et immobilis
ingeram invitis auribus quod ~us auditor de rimoso pectore juste suspicetur effusum
~am melancholiae nausiam
~a quelibet alterna delectatione distinguere
ne igitur tibi longum videatur vel ~um, quod in hac vita tribulationum molestia et assiduitate laborum desudas
fastīdĭōsus, (13) a, um (fastidium), ¶ 1 qui éprouve un dégoût [des aliments], dégoûté : Varro R. 2, 5, 15 || dédaigneux, superbe, délicat : litterarum Latinarum Cic. Br. 247, dédaigneux de la littérature latine ¶ 2 qui produit le dégoût, fatigant : Hor. O. 3, 29, 8 || -sior Cic. Br. 207 ; -sissimus Her. 4, 32.
- 1. walgend of afkerig van (m. gen.) [litterarum Latinarum; terrae];
- 2. kieskeurig, lastig (in: in m. abl.) [aedilis; aestimator];
- 3. (postklass.) hoogmoedig;
- 4. (poët.) walgelijk, weerzinwekkend [aegrimonia; copia].
fastīdiōsus adj.with comp.and sup.
- fastidium, full of disgust, squeamish, disdainful, scornful: mentes civium: fastidiosior Crassus: (litterarum) Latinarum: dominus terrae, H.: aegrimonia, H.—Nauseous, loathsome, disgusting: copia, H.