fidele
fĭdēlē, adv.,
- faithfully, v. fidelis fin.
fidēle, Adv. (fidelis), getreu, getreulich, Plaut. capt. 439 (u. Brix dazu). Prud. perist. 10, 428.
fĭdēlĕ (16) (fidelis), adv., fidèlement : Pl. Capt. 439.
fidelibustenetur et colitur. Testam. S. Aldegund. ann. circ. 646. in Suppl. ad Miræum pag. 559. col. 2 :
Ad stipendia et usus eorumVide in Fideles.(canonicorum) tribui... mansos servorum quinque et Fidelia triginta, pratos duos, etc.