fidepromissor
fĭdĕprōmissor, ōris, m. [fidepromitto], jurid. t. t.,
- a surety, bail: pro eo, qui promittit, solent alii obligari: quorum alios sponsores, alios fidepromissores, alios fidejussores appellamus. Sponsor ita interrogatur: IDEM DARE SPONDES? fidepro missor: IDEM FIDEPROMITTIS? fidejussor ita: IDEM FIDE TVA ESSE JVBES? etc., Gai. Inst. 3, § 115:—In another orthogr.: fidei promissor, πιστικελευστής, Gloss. Philox.
fideprōmissor (fideipromissor), ōris, m. (fidepromitto), der Bürge, Gaius inst. 3, 115 sqq. Vgl. Gloss. ›fideipromissor, πιστικελευστής‹.
fĭdēprōmissŏr, ōris, m. (fidepromitto), garant : Gaius Inst. 3, 116.
FIDEPROMISSOR
FIDEPROMISSOR[INTERCESSIO]
Fidepromissor
See intercessio.