figulus
figulus, a potter
fĭgŭlus, i, m. [v. fingo],
- a potter, Varr. R. R. 3, 15, 2; Plin. 35, 12, 43, § 159: Col. 11, 1, 9; Inscr. Orell. 4190: SIGILLATOR ( = sigillorum fictor), a seal-maker, ib. 4191: vas figuli, Vulg. Psa. 2, 9 al.— Poet. of the builders of the brick walls of Babylon: a figulis munita urbs, Juv. 10, 171.
1. figulus, ī, m. (fingo), der Arbeiter (Künstler od. Handwerker) in Ton (in Terrakotta), der Tonarbeiter, Tonkünstler, der Töpfer, Varro r. r. 3, 5, 12. Col. 11, 1, 9. Plin. 35, 151. Iustin. 22, 1, 2. Iuven. 4, 134: rota figuli, Töpferscheibe, Sen. ep. 90, 31. Cael. Aur. de morb. chron. 1, 4, 66: rota, quā figuli utuntur, Vitr. 9, 1, 15: vas figuli, Töpfergeschirr, Vulg. psalm. 2, 9: figuli fornax, Augustin. serm. 276, 3: collegium figulorum, Plin. 35, 159: inter figulos, in der Töpferstraße, Varro LL. 5, 154.
vasa quatit figuli fornax vi fervida flammae
v ~i [gl.: poters ] reddunt xliiij d.
x solidatas terre apud Haingeham, sc. terram Willelmi ~i
~us ei [Herewardo ] obvius factus est, ollas portans
si ‥ olla contra ~um insurgens ‥
rex ut est figulus, palpo ductibile / lutum
tempus non consideratur ‥ nisi ‥ ut rota ~i
ipsas calcina ter in furno ~orum
plastes, ~us
~us, i. formator
probabat celestis nimirum ~us vasa sua
dominator ille Dominus et universitatis ~us
~um,tigele
de xij d. de terra fodienda ad ~os infra easdem limites [sc. foreste ]. et de iij s. viij d. de quarera lapidea ad mur’ faciend’
1 fĭgŭlus, (14) ī, m. (fingo), celui qui travaille lʼargile, potier : Varro R. 3, 15, 2 ; Plin. 35, 159 || tuilier, briquetier : Juv. 10, 171.
figulus ī, m
- FIG-, a potter, Iu.
FIGULUS
FI´GULUS[FICTILE]
Figŭlus
See fictile.