fluvius
fluvius, a river
Frieze-Dennison Vergil
Could not find fluuio in Logeion dictionaries.
fluuio Noun: masculine ablative singular, Noun: masculine dative singular of fluvius
- I Lit. (class.; but much less freq. than flumen; not in Caes., who employs flumen several hundred times): postquam consistit fluvius, Enn. ap. Fronto Ep. de Orat. p. 129 ed. Nieb. (Ann. v. 68 ed. Vahl.): rapidus, Plaut. Men. prol. 64; id. Bacch. 1, 1, 52 (86): de fluvio aquam derivare, id. Truc. 2, 7, 12 (562): apud Hypanim fluvium, qui ab Europae parte in Pontum influit, Cic. Tusc. 1, 39, 94: Eurotas, id. Inv. 2, 31, 96: Sagra, id. N. D. 2, 2, 6: Atratus, id. Div. 1, 43, 98: Taurus, Liv. 38, 15, 7 Drak. N. cr.: ultra Albim fluvium, Suet. Aug. 21: se fluvio dea condidit alto, Verg. A. 12, 886: fluvio succedit opaco, id. ib. 7, 36: fluvium vinclis innaret Cloelia ruptis, id. ib. 8, 651: fluvio cum forte secundo Deflueret, id. ib. 7, 494: nec fluvii strepunt hibernā nive turgidi, Hor. C. 4, 12, 3 al.; of the Styx, Verg. A. 6, 384; 415; cf. Lethaeus, id. ib. 6, 749.—Prov.: quisnam istic fluvius est, quem non recipiat mare? Plaut. Curc. 1, 1, 86 (86).—
- II Transf., in gen., like flumen, for running water, a stream (poet. and in post-Aug. prose): arbuta sufficere et fluvios praebere recentes, Verg. G. 3, 301; cf. id. ib. 3, 126: purgatura malum fluvio vivente soporem, Stat. Th. 9, 574: perfusa certo fluvio terra, Plin. 34, 14, 41, § 142.
trans Tamesis nobilis ~ii alveum
insula ‥ fluviis ‥ multum piscosis ‥ praeclara
flubius Meduþege
idem Nilus, idem ~ius
qui usque ad ~ium diffugiens, submersus est infra fluctus et nomen suum [Humber ] flumini reliquit
oberat fugientibus pons angustus ~iusque rapidus et profundus. ‥ ~ium circa pontem nemo evadare, vix aliquis poterat enatare
nimii imbres fluxerunt et inundationes ~iorum habitacula hominum plus solito invaserunt
Moyses fontem originalem in paradiso terrestri erupisse et inde ~ia precipua derivari testatur
descendit ‥ ~ius dulcis per mediam vallem, replens fossas in bona profunditate
a portu ~ie vocat’Plyme Ryver
inducie xl dierum et unius ~ii et unius ebbe
fons unde manat ~ius misericordiae tuae
funde, pupilla, fluvium
contempleris ~ios sanguinis distillantis de Christi pedibus conclavatis
➳ gén. pl. fluvium Val. Flacc. 6, 391 ; fluvjorum (i cons.) Virg. G. 1, 482.
- 1. rivier, stroom [rapidus]; ➤ de -o aquam derivare;
- 2. (poët.; postklass.) stroom, stromend water e.d.; ➤ ~ cruoris;
- 3. (poët.) stroming; ➤ -o secundo stroomafwaarts;
- 4. (poët.) (personif.) riviergod [corniger].
acqua (corrente), corrente (del fiume); contra fluvium flantes Lucr spirando contro corrente
♢ gen. pl. anche fluvium.
- FLV-, a river: apud Hypanim fluvium: fluvio Rubicone circumscriptus: fluvio secundo Defluere, V.: fluvii Hibernā nive turgidi, H.—Running water, stream: fluvios praebere recentīs, V.
-
…et rapidos tranant amnis ita capta lepore te sequitur cupide quo quamque inducere pergis. denique per maria ac montis fluviosque rapacis frondiferasque domos avium camposque virentis omnibus incutiens blandum per pectora amorem efficis ut cupide generatim saecla propagent. quae…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…ista, perinde ut cuique data sunt pro rata parte, ita aut longa aut brevia dicuntur. apud Hypanim fluvium, qui ab Europae parte in Pontum influit, Aristoteles ait bestiolas quasdam nasci, quae unum diem vivant .…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…signum dedisse cantandi, cum id vel natura vel casus efficere potuisset Sanguinem pluisse senatui nuntiatum est, Atratum etiam fluvium fluxisse sanguine, deorum sudasse simulacra. Num censes his nuntiis Thalen aut Anaxagoran aut quemquam physicum crediturum fuisse nec…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…est Galliae, educeret, dum ne propius urbem Romam cc milia admoveret huic denuntiationi ille pareat, ille se fluvio Rubicone ; et ; cc milibus circumscriptum esse patiatur non is est Antonius ; nam si esset ,…
Cicero, Philippicae
-
…omnes poetae praeter eos qui, ut versum facerent, saepe hiabant, ut Naevius vos, qui accolitis Histrum fluvium atque algidam et ibidem quam numquam vobis Grai atque barbari. at Ennius saepe Scipio invicte, et semel quidem…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…congruebant. Quid cum Cumis Apollo sudavit, Capuae Victoria quid ortus androgyni nonne fatale quoddam monstrum fuit quid cum fluvius Atratus sanguine fluxit quid cum saepe lapidum, sanguinis non numquam, terrae interdum, quondam etiam lactis imber affluxit…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…nam xvi Kal. Sept. cum venissem Veliam, Brutus audivit ; erat enim cum suis navibus apud Haletem fluvium citra Veliam milia passus III. pedibus ad me statim. di immortales, quam valde ille reditu vel potius…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…litteris allatis cum idem dies constitisset, et agro a senatu et vacatione donatus est. atque etiam cum ad fluvium Sagram Crotoniatas Locri maximo proelio devicissent, eo ipso die auditam esse eam pugnam ludis Olympiae memoriae proditum est .…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…, heres Epicuri anapaestum i. e. carmen anapaestis scriptum Andria v. Menanter poëta ; Terentius poëta Anio fluvius Antiochus Ascalonita. Athenisdocebat, quo tempore sermolibri quinti habitus fingitur cf. praefat. p. XIII sqq .…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…. exin compellare pater me voce videtur his verbis O gnata, tibi sunt ante gerendae aerumnae, post ex fluvio fortuna resistet. haec effatu pater, germana, repente recessit nec sese dedit in conspectum corde cupitus, quamquam…
M. Tullius Cicero, De Divinatione