fugatorius Save DMLBS fugatorius , hunter, horse trained for hunting. 1157 de j fugatorio (v. fugator 2); 1168 pro j palefr’ et j ~io xxviij s. et iij d. Pipe 110; hic ~ius, chacur Gl. AN Glasg. f. 21; hic ~ius [v. l. fugitor], chasur Gl. AN Ox. 150va.