fugitans
fugitans, avoiding, averse to
fŭgĭtans, antis, Part. and P. a., from fugito.
fugitāns, antis, PAdi. (v. fugito), fliehend, scheu vor usw., m. Genet., litium, Ter. Phorm. 623 (vgl. Charis. 100, 1. Diom. 311, 28. Prisc. 18, 21). Ambros. de off. 2, 21, 106 u. de excess. fratr. 2. § 99: proterviae, Ambros. de off. 1, 43, 210: corporis, passionum, Ambros. de fug. saec. 2, 7.
fŭgĭtāns, tis, part. prés. de fugito || pris adjt : fugitans litium Ter. Phorm. 623, qui fuit les procès.
fugitāns antis, adj.
- P. of fugito, avoiding, averse to: litium, T.