About
Menu

fugitare

fugitare [CL] 1 (absol.) to flee; b (w. abstr. subj.). c (pr. ppl. ~ans as adj., w. obj. gen.) averse to, shunning. ~at, latitat, occultatur GlH F 848; omnes ‥ regem cum adultera ~antem atque in inviis sese occultantem armis persequi non desistunt Osb. V. Dunst. 28; W. Malm. GR IV 333 (v. diutile); ~antes ‥ Turci ad tentoria declinaverunt Ord. Vit. IX 10 p. 561; G. Steph. I 62 (v. diversiclinium); G. Hoyland Ascet. 255D (v. elabi 1a); 1168 per castella quasi in umbra montis latitans ~abat J. Sal. Ep. 244 (272 p. 554); ~are, sepe fugere Osb. Glouc. Deriv. 242.  b Pol. Poems I 192 (v. extorsio 2).  c ~ans protervie, inmunis petulantie W. Malm. Wulfst. I 2; ut homo sit sanior, ad serviendum Deo fortior aut majoris peccati ~antior Wycl. Ver. II 52. 2 (conf. w. fugare) to put to flight. laqueos parat ut incautum obruat, circumspectum et pervigilem reformidat et ~at Gosc. Lib. Confort. 51.

Saved

Recent