gratulatorie
grātŭlātōrĭē, adv., v. gratulatorius fin.
grātulātōriē, Adv. (gratulatorius), glückwünschend, Augustin. conf. 8, 6.
grātŭlātōrĭē, en félicitant, avec joie : Aug. Conf. 8, 6, 14 ; 2, 29, 1.