gratus
gratus, beloved, dear, acceptable, pleasing, agreeable
while I was pleasing to you
grātus, a, um: (adj.), acceptable, pleasing, agreeable, welcome, 2.269, et al.; dear, 10.158; thankful, grateful, 11.127.
grātus, a, um, adj. [Sanscr. har-jami, love, desire; Gr. χαίρω, χάρμα, χάρις].
- Pass., beloved, dear, acceptable, pleasing, agreeable (syn.: acceptus, jucundus, optatus, dulcis, blandus, suavis; in this signif. in ante-Aug. prose, viz. in Cic. and Caes., only of things; gratiosus, mostly of persons).
- A Of things: non ille (amor tuus) quidem mihi ignotus, sed tamen gratus et optatus: dicerem jucundus, nisi id verbum in omne tempus perdidissem, Cic. Fam. 5, 15, 1; cf.: illud tamen dicam, mihi id, quod fecisti, esse gratissimum. Tale enim tuum judicium non potest mihi non summe esse jucundum. Quod cum ita sit, esse gratum necesse est, id. ib. 13, 8, 2: ista veritas, etiam si jucunda non est, mihi tamen grata est, id. Att. 3, 24, 2; cf. also: cujus officia jucundiora licet saepe mihi fuerint, numquam tamen gratiora, id. Fam. 4, 6, 1: quae omnia mihi jucunda, hoc extremum etiam gratum fuit, id. ib. 10, 3, 1; so corresp. or connected with jucundus, Cic.id. ib. 1, 17, 6; id. Rosc. Am. 18, 51; id. Cat. 4, 1, 1; Plin. 26, 3, 8, § 14; Plin. Ep. 5, 3, 1; 8, 23, 5: quid est, quod aut populo Romano gratius esse debeat aut sociis exterisque nationibus optatius esse possit, Cic. Div. in Caecil. 3, 7; so with optatus cf. above, the passage Cic. Fam. 5, 15, 1: quod approbaris, id gratum acceptumque habendum. id. Tusc. 5, 15, 45; cf.: mihi pol grata acceptaque hujus est benignitas, Plaut. Stich. 1, 1, 49 (49); Cat. 96, 1: munus eorum gratum acceptumque esse, Nep. Hann. 7; rarely in the contrary order: quorum mihi Dona accepta et grata habeo, tuaque ingrata, Plaut. Truc. 2, 7, 56 (606): Tox. Credidi gratum fore Beneficium meum apud te. Do. Immo equidem gratiam tibi habeo, id. Pers. 4, 7, 8 (718); cf.: grata tibi esse mea officia non miror: cognovi enim te gratissimum omnium, etc., Cic. Fam. 5, 11, 1: quam multi, ut Galli, ut Poeni homines immolare et pium et diis immortalibus gratissimum esse duxerunt! Cic. Rep. 3, 9; cf. Caes. B. G. 6, 16, 5; Cic. ap. Non. 398, 28 (Rep. 6, 2 Mos.); cf. in comp.: sedere in his scholis gratius erat quam ire per solitudines, etc., Plin. 26, 2, 6, § 11; cf. also: hedera est gratissima Baccho, Ov. F. 3, 767: dapibus supremi Grata testudo Jovis, Hor. C. 1, 32, 14: eoque erat cujusque gratior in re publica virtus, quod, etc., Cic. Rep. 2, 34 fin.; 2, 35: o diva, gratum quae regis Antium, Hor. C. 1, 35, 1; cf.: grato sub antro, id. ib. 1, 5, 3: locus, id. Ep. 2, 2, 46: tempus, id. ib. 2, 2, 198: hora, id. ib. 1, 4, 14: dies, id. C. 4, 5, 7: lux, id. S. 1, 5, 39: nox, id. Carm. Sec. 23: carmina, id. C. 1, 15, 14; 3, 11, 23: artes, id. ib. 4, 13, 22: error mentis, id. Ep. 2, 2, 140: protervitas, id. C. 1, 19, 7 et saep.: feceris, si de re publica quid sentias explicaris, nobis gratum omnibus, will do us all a favor, Cic. Rep. 1, 21 fin.; cf.: quamobrem utrique nostrum gratum admodum feceris, id. Lael. 4, 16: quod si eum interfecerit, multis sese nobilibus gratum esse facturum, Caes. B. G. 1, 44, 20: quapropter gratissimum mihi feceris, si curaris, ut, etc. ... Hoc mihi gratius facere nihil potes, a very great favor ... no greater favor, Cic. Fam. 13, 44: is adulescens ita locatus est, ut, quae rebus grata erant, gratiora verbis faceret, Liv. 45, 13, 13: gratum elocuta consiliantibus Junone divis, something pleasant, Hor. C. 3, 3, 17.—
- B Of living beings.
- α With dat.: Herophile Phoebo grata, Tib. 2, 5, 68; cf.: vates diis gratissima, Ov. F. 1, 585; and: superis deorum gratus (Mercurius) et imis, Hor. C. 1, 10, 20: donec gratus eram tibi, id. ib. 3, 9, 1; cf. Prop. 1, 2, 31: gratus Alexandro regi Magno fuit ille Choerilus, Hor. Ep. 2, 1, 232; Suet. Caes. 27: cui (Maecenati) cum se gratum et acceptum in modum amici videret, id. Gramm. 21: filio ejus Fausto gratissimus fuit, id. ib. 12: (cervus) gratus erat tibi, Ov. M. 10, 121.—
- β Absol.: olim gratus eram, Prop. 1, 12, 7; Hor. C. 4, 6, 21: conviva, id. S. 2, 2, 119: comitum gratissime, Ov. M. 14, 221; cf.: juvenum gratissime Crantor, id. ib. 12, 367: o mihi de fratris longe gratissime natis, id. ib. 12, 586: quaestor consulibus suis non minus jucundus et gratus quam usui fuit, Plin. Ep. 8, 23, 5.—Hence, subst.: grātus, i, m., a favorite, darling: quam (classem) non amicorum sed gratorum appellabat, Suet. Tib. 46 fin.
- II Act., thankful, grateful; thankworthy, deserving or procuring thanks (beneficii memor): cognovi te gratissimum omnium: nec enim tu mihi habuisti modo gratiam, verum etiam cumulatissime retulisti, Cic. Fam. 5, 11, 1; cf. id. Leg. 1, 18, 49: quamquam gratiarum actionem a te non desiderabam, cum te re ipsa atque animo scirem esse gratissimum, tamen, etc., id. Fam. 10, 19, 1: si bene de me meritis gratum me praebeo, etc., id. Planc. 38, 91 (v. Krebs, Antibarb. p. 508); cf.: ut grati ac memores beneficii esse videantur, id. Agr. 2, 8, 21: Hegesaratus, magnis meis beneficiis ornatus in consulatu suo, memor et gratus fuit, id. Fam. 13, 25; cf. also id. Att. 9, 11, A, 3: tu quam gratus erga me fueris, ipse existimare potes, id. Fam. 5, 5, 2; cf.: ut quam gratissimus erga te esse cognoscerer, id. ib. 1, 5, 1; Quint. 11, 2, 12: gratiorem me esse in te, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 10, 1: si quod adest gratum juvat, Hor. S. 2, 6, 13; id. C. 1, 12, 39: laudo vos, Quirites, cum gratissimis animis prosequimini nomen clarissimi adolescentis, Cic. Phil. 4, 1, 3; cf. id. ib. 14, 11, 30, and 10, 3, 7: tu, quamcumque deus tibi fortunaverit horam, gratā sume manu, Hor. Ep. 1, 11, 23: quod tamen nunc faciam: tum, cum gratum mihi esse potuit, nolui, i. e. might have procured me thanks, Ter. Heaut. 262: est istuc datum Profecto, ut grata mihi sint, quae facio, omnia, id. Eun. 396 Ruhnk.; cf.: didicisse, quam sit re pulchrum, beneficio gratum, fama gloriosum, tyrannum occidere, productive of gratitude, Cic. Phil. 2, 46, 117: pro quibus beneficiis vix satis gratus videar, Sall. H. 2, 41, 5 Dietsch.— Hence, adv.: grātē.
- 1 (Acc. to I. = jucunde.) With pleasure, agreeably, willingly (rare in the class. period): praeterita grate meminit et, etc., Cic. Fin. 1, 19, 62: liberti pupillorum grate facient, si, etc., Dig. 26, 10, 3: insignis haec munificentia ... nec a debitoribus magis quam a creditoribus gratius excepta, Just. 12, 11, 2: gratissime provocari, Macr. S. 7, 2.—
- 2 (Acc. to II.) Thankfully, gratefully (class.): aliquid et grate et pie facere, Cic. Planc. 41, 98; cf.: quid pie, quid grate, quid humaniter, aut fecerit aut tulerit, id. de Or. 2, 11, 46; Suet. Aug. 66: natales grate numeras, Hor. Ep. 2, 2, 210: beneficium qui dat, vult accipi grate, Sen. Ben. 2, 31: aliquid recipere, Suet. Ner. 22; and in sup.: id munus inter censoria opera gratissime acceptum est, Plin. 7, 60, 60, § 214.
grātus, a, um (altind. gūrtá-ḥ, willkommen, guráte, begrüßt), I) in bezug auf die Sinne u. das Gefühl, lieblich, anmutig, einnehmend, artig, hold, reizend, im Superl. = allerliebst, V enus, Hor.: locus, Hor.: loca (Gefilde), Ov.: Antium, Hor.: aera, Hor.: gratus in ore vigor, Ov.: artes, Hor.: gratissima tellus (v. Delos), Verg. – II) in bezug auf Neigung u. Gesinnung: 1) objektiv: a) angenehm, wohltuend, behaglich, lieb, beliebt, erwünscht, willkommen, oft verb. gratus et iucundus, iucundus et gratus, gratus acceptusque, gratus et acceptus, α) v. Pers.: conviva, Hor.: gratior una tribus, Prop.: comitum gratissime, Ov.: mit Dat., dea (Egeria) grata Camenis, Ov.: nemori gratissima coniunx, Ov.: Hephaestio gratissimus sibi, sein Liebling, Val. Max.: m. apud u. Akk., se non tam gratum apud regem quam invidiosum esse, Iustin.: Plur. subst. = angenehme Gesellschafter, Suet. Tib. 46. – β) v. Lebl.: thyma, Hor.: dona mensae secundae, Verg.: grata in vulgus lex, Liv.: gratior it dies, Hor.: gratissima victoria, Cic.: mit Dat., grata Minervae humus, Ov.: barbaris gratum spectaculum, Curt.: alcis oratio alci grata est, Cic.: gratior mihi celeritas tua quam ipsa res, Cic.: Ida profugis gratissima Teucris, Verg.: mit 2. Supin., his ego gratiora dictu alia esse scio, Liv. 3, 68, 9: cuius vox auditu illi futura esset gratissima, Val. Max. 8, 14. ext. 1. – b) mit Dank aufgenommen, dankbar erkannt, dankenswert, ista veritas, etiam si iucunda non est, mihi tamen grata est, Cic.: quae omnia mihi iucunda, hoc extremum etiam gratum fuit, Cic.: si, quod adest, gratum iuvat, Hor.: mihi id, quod fecisti, est gratissimum, du hast mich dadurch zu großem Danke verpflichtet, Cic.: u. so gratum est m. folg. Infin., Cic.: gratum (gratissimum) mihi est m. folg. quod od. si, ich erkenne es mit (größtem) Danke, es ist (sehr) dankenswert, daß usw. od. wenn usw., Cic. u.a.: gratum (gratissimum) alci facere, sich jmd. zu (großem) Danke verpflichten, jmdm. einen (großen) Gefallen tun, faceres si causā meā, gratum esset, Phaedr.: gratissimum mihi feceris, si curaris, ut etc., Cic.: quod si eum interfecerit, multis sese nobilibus principibusque populi Romani gratum esse facturum, Caes.: u. alqd gratum (gratissimum) habere, Cato u. Sen. – 2) subjektiv, dankbar (Ggstz. ingratus), a) eig. homo, Cic.: homo omnium gratissimus, Cic.: ille male gratus (undankbare), Ov.: gr. animus, Brut. in Cic. ep.: gratissimus animus, Cic.: gr. voluntas, Iustin.: memoria (Andenken), Cic.: gratus in od. erga, alqm, Cic., adversus alqm, Sen. voluntas grata in parentes, Cic.: gratissimum munus in defunctos, Tac.: quo in te bene merito grati essent, bei deinem Verdienste um sie, Cic.: pro quibus beneficiis vix satis gratus videar, Sall. fr.: si bene de me meritis gratum me praebeo (mich dankbar erweise), Cic.: subst., grātus, ī, m., der Dankbare, Cic. de legg. 1, 49. – b) übtr., dankbar = ergiebig, terrae, Plin. pan. 31, 1.
quibus justitiae vel sanctitatis fructibus potissimum sit insistendum ei qui bonum quod accepit domino ~us rependere satagit
litteras ~a suscepi dextera
hec ejus verba non dico quod omnes ~is animis exceperint
absit ut deficiat viris timoratis / cujus sol irradiat gratis et ingratis
miles emeritus clipeum veneratur ‥ ~usque Corydon aratro tabescenti ‥ hyperduliam propriam suis exhibet instrumentis
nobiles puelle facili ~oque servitio a liberali principe deputate sunt
semper ~um est de doctrina loqui cum peritis
Johannem / qui fuit accubitor Christo gratissimus almo
sedis apostolicae rectorem ‥ / melliflua gratum populis doctrine
erat ‥ jocundus et ‥ plerisque ~us et amandus
tam facundus, tam ~us omnibus
ut michi gratus eris, sic tibi gratus ero
si quis ‥ [achatem ] in anulo habuerit, ~ior est
omnia quae displicuerunt Deo et quae placuerunt aequali ‥ lance pendebantur, si non ~iora fuissent displicentia
non ‥ aliud ‥ munusculum plus ratum et ~um virginibus Christi fore credideram quam ‥
si ‥ ad ~am cratem sedemque pristinam revertatur
~us mihi est multum adventus tuus, et bene venisti
Abel ‥ votum ‥ obtulit de adipibus suis: et ~a magis erant Domino quam illius parricide
de ~issimis mihi tuis beneficiis
~um Deo ‥ sacrificium exhibebat
inaudita fastidientibus jocundam, aut inexperta horrentibus ~am tradere disciplinam
cujus vox est mitis et plana et †gratta auditori significat hominem pacificum
~am habeo tuam indulgentiam
nos ‥ hanc concessionem ratam et ~am habentes eam ‥ sigillo nostro confirmamus
ratum et ~um habentes id quod ‥ facient per consilium Walteri de L.
quam obligationem ‥ monachi, licet ~am et ratam habuissent ‥
ratum et †geratum habentes ‥ quicquid ‥ clerici ‥ nostro nomine duxerint ‥ faciendum
~um habeo laicos ‥ ad evangelicas effloruisse inquisitiones
rex ~um habet quod ‥ Walterus ducat ‥ filiam ‥ Roberti quam ‥ Galfridus debuit duxisse
nec est uspiam ‥ ~ior tellus
ut ‥ denunciarentur ‥ omnes ‥ qui ecclesiastica bona sine ~a permissione dominorum ‥ diriperent
~a vicissitudine non de jure(v.
~us ‥ nullus fit de necessitate sed voluntarie consentiens gratie
si non-gratus posset diligere et facere quodlibet dileccione et faccione ejusdem speciei cum ~o, posset sine gratia ‥ implere omnia mandata sicut ~us, quod est error Pelagii
ne quis ‥ aliquam mercaturam exerceat nisi per ~um burgensium hoc fecerit(
dedit [terram ] in liberum maritagium ‥ Johanni cum ‥ Rohesia ‥ per ~um Petri, filii sui senioris
duo fratres ejus in villenagium miserunt ~is suis et bene licuit eis
quod nullus mercator aliquod genus mercimonii vendat nisi ipsi cives mei Cestrie ‥ vel per eorum ~um
quamdiu ‥ debitum per ~um ejus tenuero
quod ‥ mercatores in civitatibus ‥ predictis hospitari valeant ‥ ad ~um ipsorum quorum fuerint hospita
ut ‥ contra suum ~um et libertates per cartas regias ‥ concessas [mercatores extranei ] vendant
se dicit respondisse Johanni ‥ et ~um ei fecisse
retraxit se de loquela ‥ quia ‥ episcopus fecit ~um suum
terras ‥ illorum ‥ capiatis in manus nostras ‥ quousque ‥ nobis de dampno passo ~um fecerint
cum ‥ constituent quod ‥ Garsio aliter fecerit ~um et voluntatem ‥ Stephani de predictis
ad ~um regis faciendum de hiis que rex sibi obiciet
[si maritare ] voluerit filiam, faciet ~um domino
papa dum ‥ vellet ‥ malo ~o ‥ cardinalium ossa corporis episcopi Linc. extra ecclesiam projicere
malo ~o abbatis
1 grātus, (7) a, um, ¶ 1 agréable, bienvenu, qui reçoit bon accueil : nihil erat quod aut patri gratius aut sibi jucundius facere posset Cic. Amer. 51, il ne pouvait rien faire qui fût ou plus agréable à son père ou plus attrayant pour lui-même ; (amor tuus mihi est) gratus et optatus, dicerem jucundus nisi... Cic. Fam. 5, 15, 1, (ce témoignage de ton amitié) est le bienvenu et comble mes vœux, je dirais quʼil me cause du plaisir, si [ce mot nʼétait à jamais perdu pour moi] ; aliquid gratum acceptumque habere Cic. Tusc. 5, 45, tenir une chose pour agréable et bien venue ; homines immolare diis immortalibus gratissimum esse duxerunt Cic. Rep. 3, 15, ils crurent que les sacrifices humains étaient très agréables aux dieux, cf. Cæs. G. 6, 16, 5 ; eoque erat cujusque gratior in re publica virtus, quod... Cic. Rep. 2, 59, et les vertus politiques de chacun trouvaient dʼautant meilleur accueil que... ; gratum est quod volunt Cic. Br. 68, applaudissons à leur intention || [avec noms de pers.] : gratus conviva Hor. S. 2, 2, 119, convive bienvenu ; gratus Alexandro regi fuit Chœrilus Hor. Ep. 2, 1, 232, Chœrilus trouva bon accueil auprès du roi Alexandre ; classis non amicorum, sed gratorum Suet. Tib. 46, la classe non des amis, mais des bienvenus ¶ 2 aimable, charmant : gratus locus Hor. Ep. 2, 2, 46, charmant endroit, cf. Hor. O. 1, 35, 1, etc. ¶ 3 accepté avec reconnaissance, cher, précieux, dont on a de la gratitude : ista veritas, etiam si jucunda non est, mihi tamen grata est Cic. Att. 3, 24, 2, cette vérité, même si elle nʼest pas attrayante, ne laisse pas de mʼêtre précieuse ; ejus officia jucundiora sæpe mihi fuerunt, numquam tamen gratiora Cic. Fam. 4, 6, 1, ses services mʼont souvent causé plus de plaisir, mais jamais ils ne mʼont été plus chers ; quæ omnia mihi jucunda, hoc extremum etiam gratum fuit Cic. Fam. 10, 3, 1, tous ces renseignements mʼont causé du plaisir, le dernier, je lʼai même reçu avec gratitude ; facere alicui gratum, gratissimum, pergratum, faire plaisir à qqn (le plus grand, un très grand plaisir), obliger qqn beaucoup : Cic. Læl. 16 ; Att. 8, 2, 2, etc. ; Cæs. G. 1, 44, 12 ¶ 4 reconnaissant : gratissimus hominum Cic. Fam. 5, 11, 1, le plus reconnaissant des hommes, cf. Cic. Leg. 1, 49 ; Fam. 10, 19, 1, etc. ; gratum se præbere alicui Cic. Planc. 91, se montrer reconnaissant à qqn ; gratus erga aliquem Cic. Fam. 5, 5, 2, etc. ; in aliquem Cic. Planc. 77 ; in aliquo Cic. Fam. 3, 8, 3, reconnaissant envers qqn, à propos de qqn ; pro aliqua re Sall. H. 2, 47, 5, pour qqch. || grato animo Cic. Br. 5, avec reconnaissance ; gratissimo animo, gratissimis animis [pluralité] Cic. Sulla 72 ; Phil. 4, 3, avec la plus grande reconnaissance ; gratissima memoria omnium civium Cic. Phil. 10, 7, le souvenir si reconnaissant de tous les citoyens ; grata manu Hor. Ep. 1, 11, 23, dʼune main reconnaissante.
- 1. (poët.) lieflijk, bekoorlijk, betoverend [Venus; carmen; dies; loca; artes];
- 2. dank verdienend, welkom, gewenst, verheugend, aangenaam, geliefd, geacht (meestal v. zaken, zelden v. personen) [victoria; munus; conviva]; ➤ -um alci (alqd) facere iem. (met iets) een plezier doen (gratius een groter, gratissimum het grootste plezier); — adv. graag;
- 3. dankbaar (jegens: dat.; in m. acc.; erga; adversus) [homo; animus; pro beneficiis];
- 4. (poët.) welwillend;
- 5. (metaf.) (Plin. Min.) vruchtbaar [terrae].
Non sit aliqua persona,... quæ audeat vel præsumat de cetero capere pipiones seu columbos ad retia duarum alarum, sive alia retia, laqueos, Gratos, balistos, etc.Vide supra Grata.
Gratuse. Stat. pro pannif. Carcass. renovata ann. 1466. in Reg. 201. Chartoph. reg. ch. 121 :
Item quod nullus parator... possit... texere seu immiscere pessols sive borrethos, nec borram sive Gratus quoquomodo.Lit. pro pannif. Trec. ann. 1377. in Reg. 111. ch. 112 :
Pour ce que plusieurs drappiers... de Troyes font draps à lisiere de Gratuise, de seurtonture d'aignelins et autres mauvaises matieres, etc.Perperam editum
Gratursetom. 6. Ordinat. reg. Franc. pag. 283. art. 5. Stat. pro pannif. Abbavil. ex Lib. rub. fol. magn. ejusd. civit. art. 3 :
Que nuls ne puist drapper de Gratuse, etc.Alia pro tibialium sarcinat. Ebroic. ann. 1421. in Reg. 173. ch. 113 :
Item que les jurez puissent arrester tous les draps... ou l'en trouvera barres, ou bridures, ou Gratisses. Gratuisseurs, bourres, ne autres laines ou choses défendues,in aliis ann. 1403. tom. 9. earumd. Ordinat. pag. 171. art. 9.
grātus adj.with comp.and sup.
- GRA-, beloved, dear, acceptable, pleasing, agreeable: factum omnibus: optimo cuique oratio gratissima: nihil patri gratius facere: id gratum acceptumque habendum: supplicia eorum gratiora dis arbitrantur, Cs.: hedera est gratissima Baccho, O.: conviva, welcome, H.: carmina, H.: Gratior pulchro in corpore virtus, V.: parentibus error, V.: Si quod adest gratum iuvat, acceptable, i. e. with content, H.—As substn.: feceris nobis gratum omnibus, do us a favor: gratissimum mihi feceris, si, etc., a very great favor: quae rebus grata erant, gratiora verbis facere, L.: Gratum elocutā consiliantibus Iunone divis, something pleasant, H.—With supin. abl.: his gratiora dictu alia esse scio, L.—Of persons: Venus, H.: iuvenum gratissime Crantor, O: vates dis gratissima, O.—Thankful, grateful, thankworthy, deserving, procuring thanks: cognovi te gratissimum omnium: re ipsā atque animo gratissimus: si bene de me meritis gratum me praebeo: erga me: gratissimis animis prosequi, etc.: horam gratā sume manu, H.: quom gratum mihi esse potuit, i. e. it might have procured me thanks, T.: quam sit re pulchrum, beneficio gratum, tyrannum occidere, productive of gratitude.
-
…illum non pro amico sed pro hoste habiturum. Quod si eum interfecerit, multis sese nobilibus principibusque populi Romani gratum esse facturum id se ab ipsis per eorum nuntios compertum habere, quorum omnium gratiam atque amicitiam eius morte redimere…
Julius Caesar, Gallic War
-
…sed quid videtur Hoc tibi mancipium Non malum hercle. Uro hominem. Ut falsus animi est Quam hoc munus gratum Thaidi arbitrare esse Hoc nunc dicis, Eiectos hinc nos omnium rerum, heus, vicissitudo est. Sex ego…
Terence, Eunuchus
-
…, credo, ut tum gravis adquiescat ardor, tecum ludere sicut ipsa possem et tristis animi levare curas Tam gratum est mihi quam ferunt puellae pernici aureolum fuisse malum, quod zonam solvit diu ligatam. Lugete, o Veneres…
Catullus, Carmina
-
…veniant chorus heroinae, quas dedit Argivis Dardana praeda viris ; quarum nulla tua fuerit mihi, Cynthia, forma gratior, et Tellus hoc ita iusta sinat quamvis te longae remorentur fata senectae, cara tamen lacrimis ossa futura meis…
Propertius, Elegies
-
…Veneto dissidet Eridano ; nec mihi consuetos amplexu nutrit amores Cynthia, nec nostra dulcis in aure sonat. olim gratus eram non illo tempore cuiquam contigit ut simili posset amare fide. invidiae fuimus non me deus obruit an quae…
Propertius, Elegies
-
…sinet abduci te tuus ardor aget. nec mirum, cum sit Iove digna et proxima Ledae et Ledae partu gratior, una tribus ; illa sit Inachiis et blandior heroinis, illa suis verbis cogat amare Iovem. tu vero…
Propertius, Elegies
-
…Triumphat. Huc proviso ut, ubi tempus siet, Deducam sed eccum militem. Est istuc datum Profecto ut grata mihi sint quae facio omnia. Adverti hercle animum. Vel rex semper maximas Mihi agebat quidquid feceram ; aliis…
Terence, Eunuchus
-
…facere quicquam pensi habebat. Erat ei cum Fulvia, muliere nobili, stupri vetus consuetudo. Cui cum minus gratus esset, quia inopia minus largiri poterat, repente glorians maria montisque polliceri coepit et minari interdum ferro, ni…
Sallust, Catilina
-
…unica nec desit iucundis gratia verbis, omnia quaeque Venus, quaeque Minerva probat. his tu semper eris nostrae gratissima vitae, taedia dum miserae sint tibi luxuriae. Qualis Thesea iacuit cedente carina languida desertis Cnosia litoribus ; qualis…
Propertius, Elegies
-
…saevit sanguine Caesareo Romanum exstinguere nomen, attonitum tanto subitae terrore ruinae humanum genus est totusque perhorruit orbis nec tibi grata minus pietas, Auguste, tuorum est, quam fuit illa Iovi. Qui postquam voce manuque murmura conpressit ,…
Ovid, Metamorphoses