gratulatorius
grātŭlātōrĭus, a, um, adj. [gratulor],
- congratulatory (post-class.): epistola, Capitol. Max. et Balb. 17: cena, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. 3, 34 al.—Adv.: grātŭ-lātōrĭē, in a congratulatory manner: mirari, Aug. Conf. 8, 6.
grātulātōrius, a, um (gratulator), glückwünschend, epistula, Capit. Max. et Balb. 17, 1: cena, Iul. Val. 3, 34 (3, 31): solacia, ibid. 1, 13 (1, 6).
quod ‥ papa benignius audiens regi ~ias scripsit litteras
grātŭlātōrĭus, a, um (gralulator), de félicitation, propre à féliciter : Capit. Max. Balb. 17.