haurio
haurio, to draw up, draw out, draw
he pierced his chest with a sword
- I Lit., to draw water, etc.: cum vidisset haustam aquam de jugi puteo, terrae motum dixit instare, Cic. Div. 1, 50, 112: palmis hausta duabus aqua, Ov. F. 2, 294: is neque limo Turbatam haurit aquam, Hor. S. 1, 1, 60: ipse manus hausta victrices abluit unda, Ov. M. 4, 740.— Absol.: num igitur, si potare velit, de dolio sibi hauriendum putet? Cic. Brut. 83, 288. —Prov.: de faece haurire, to draw from the dregs, i. e. to choose the worst: tu quidem de faece hauris, i. e. speak of the worst orators, id. ib. 69, 244.—
- B Transf.
- 1 To drain, drink up; to spill, shed: ita vina ex libidine hauriuntur, atque etiam praemio invitatur ebrietas (shortly before and after, bibere), Plin. 14, 22, 28, § 140; cf. id. ib. § 146; and: cui non audita est obscoenae Salmacis undae Aethiopesque lacus, quos si quis faucibus hausit, Aut furit aut, etc., Ov. M. 15, 320 (for which: qui ex Clitorio lacu biberint, Plin. 31, 2, 13, § 16): quae (pocula) simul arenti sitientes hausimus ore, i. e. drained, emptied, drunk off, Ov. M. 14, 277; so, cratera, id. ib. 8, 680: spumantem pateram, Verg. A. 1, 738: statim me perculso ad meum sanguinem hauriendum, et spirante re publica ad ejus spolia detrahenda advolaverunt, to drain, i. e. to spill, shed, Cic. Sest. 24, 54: cruorem, Ov. M. 7, 333; 13, 331: nudantis cervicem jugulumque, et reliquum sanguinem jubentes haurire, Liv. 22, 51, 7; Lact. 5, 1, 8: quem (sanguinem) civiles hauserunt, Luc. 1, 13.—
- b Of things: imoque a gurgite pontus Vertitur et canas alveus haurit aquas, draws in, lets in, Ov. F. 3, 591: jam flammae tulerint, inimicus et hauserit ensis, drunk up, i. e. their blood, Verg. A. 2, 600.—
- 2 In gen., to tear up, pluck out, draw out, to take to one's self, take; to swallow, devour, consume, exhaust: (ventus) Arbusta evolvens radicibus haurit ab imis, Lucr. 6, 141: haurit arenas ungula, Stat. Th. 2, 46; cf.: humumque Effodit ... terraeque immurmurat haustae, i. e. torn up, dug up, Ov. M. 11, 187: Actoridae magni rostro femur hausit adunco (= transfodit), tore open, id. ib. 8, 370: pectora ferro, id. ib. 8, 438: latus alicui, Lucr. 5, 1324; Ov. M. 5, 126; 9, 412; Verg. A. 10, 314; Luc. 10, 387: ventrem atque inguina uno alteroque ictu, Liv. 7, 10, 10; Sil. 5, 524: tum latus ejus gladio haurit, Curt. 7, 2, 27: impresso gladio jugulum ejus hausisse, Tac. H. 1, 41 fin.: lumen, to pluck out the eye, Ov. M. 13, 564: cineres haustos, i. e. scraped up, collected, id. ib. 8, 538; so, cineres, id. ib. 13, 425 sq.; cf. id. ib. 14, 136: ille cavis hausto spargit me pulvere palmis, id. ib. 9, 35: sumptum haurit ex aerario, draws, takes, Cic. Agr. 2, 13, 32; cf.: at suave est ex magno tollere acervo. Dum ex parvo nobis tantundem haurire relinquas, Cur? etc., Hor. S. 1, 1, 52: quia dentibus carent, aut lambunt cibos aut integros hauriunt, to swallow, Col. 8, 17, 11; cf.: solidos haurire cervos taurosque, Plin. 8, 14, 14, § 36: hausisti patrias luxuriosus opes, qs. hast swallowed up, devoured, consumed, Mart. 9, 83, 4: nos tellus haurit, Sil. 3, 654; cf.: sua haurire, Tac. A. 16, 18; 2, 8; 3, 72: animam recipere auramque communem haurire, i. e. inhale, breathe, Quint. 6 praef. § 12: suspiratus, fetching a deep sigh, Ov. M. 14, 129: hauriat hunc oculis ignem crudelis ab alto Dardanus, may he swallow with his eyes, i. e. greedily look at, Verg. A. 4, 661; so, aliquid oculis, ib. 12, 946; Sil. 11, 284; and without oculis: caelum, Verg. A. 10, 899; cf.: lucem (primae pecudes), i. e. to see the light, be born, Verg. G. 2, 340: vocemque his auribus hausi, I received his voice with these ears, id. A. 4, 359; so, dicta auribus, Ov. M. 13, 787; cf.: oculis auribusque tantum gaudium, Liv. 27, 51: hauriri urbes terrae hiatibus, to be swallowed up, Plin. 36, 15, 24, § 119; cf.: cum praealtis paludibus arma, equi haurirentur, Tac. H. 5, 15: altitudine et mollitia nivis hauriebantur, id. ib. 1, 79: hauriuntur gurgitibus, id. A. 1, 70: aggerem ac vineas incendium hausit, Liv. 5, 7, 3: cunctos incendium hausit, Tac. H. 4, 60: miratur et haurit Pectore ignes, imbibes, Ov. M. 10, 253; cf.: flammasque latentes Hausit, id. ib. 8, 325: caelo medium Sol igneus orbem Hauserat, i. e. had rapidly passed through, finished, Verg. G. 4, 427: vastum iter, Stat. Th. 1, 369: bracchia Cancri (Titan), Col. poët. 10, 313: cum spes arrectae juvenum exsultantiaque haurit Corda pavor pulsans, exhausts = exhaurit, Verg. G. 3, 105: pariter pallorque ruborque Purpureas hausere genas, Stat. Th. 1, 538.—
- II Trop., to draw, borrow, take, drink in, derive: sequimur potissimum Stoicos, non ut interpretes, sed, ut solemus, e fontibus eorum judicio arbitrioque nostro, quantum quoque modo videbitur, hauriemus, Cic. Off. 1, 2, 6; cf.: fontes, unde hauriretis, id. de Or. 1, 46, 203: a fontibus potius haurire quam rivulos consectari, id. Ac. 1, 2, 8: reconditis atque abditis e fontibus haurire, id. de Or. 1, 3, 12: omnia dixi hausta e fonte naturae, id. Fin. 1, 21, 71: eodem fonte haurire laudes suas, id. Fam. 6, 6, 9; id. Caecin. 27, 78: quam (legem) non didicimus, accepimus, legimus, verum ex natura ipsa arripuimus, hausimus, expressimus, id. Mil. 4, 10 (quoted in Cic. Or. 49, 165): quas (artes) cum domo haurire non posses, arcessivisti ex urbe ea (i. e. Athenis), quae, etc., id. Brut. 97, 332: ex divinitate, unde omnes animos haustos aut acceptos aut libatos haberemus, id. Div. 2, 11, 26; cf.: animos hominum quadam ex parte extrinsecus esse tractos et haustos, id. ib. 1, 32, 70: quid enim non sorbere animo, quid non haurire cogitatione, cujus sanguinem non bibere censetis? id. Phil. 11, 5, 10; cf.: libertatem sitiens hausit, id. Rep. 1, 43: voluptates undique, id. Tusc. 5, 6, 16: dolorem, id. Cael. 24, 59: calamitates, id. Tusc. 1, 35, 86: luctum, id. Sest. 29, 63: unde laboris Plus haurire mali est quam ex re decerpere fructus, Hor. S. 1, 2, 79: animo spem turbidus hausit inanem, drank in illusive hope, Verg. A. 10, 648: expugnationes urbium, populationes agrorum, raptus Penatium hauserant animo, had thought of, intended, Tac. H. 1, 51: supplicia, to suffer, Verg. A. 4, 383: (Thessali) velut ex diutina siti nimis avide meram haurientes libertatem, indulging, revelling in, Liv. 39, 26, 7; cf.: studium philosophiae acriter hausisse, Tac. Agr. 4.
➳ impf. arch. hauribant Lucr. 5, 1322 ; parf. haurierint Varr. d. Prisc. Gramm. p. 905 P. ; supin hauritu Apul. M. 2, 15 ; part. hauritus Apul. M. 3, 24 ; 6, 13 ; part. fut. hausurus Virg. En. 4, 383 ; Sil. 7, 584 ; Stat. Ach. 1, 667 || déponent hausus sum Sol. 5, 15.
- 1. (vloeistoffen) (uit)scheppen, putten [aquam galeā; lymphas de gurgite; terram uitgraven];
- 2. (poët.) (op)drinken [vinum];
- 3. (poët.) legen, leegdrinken [pateram; pocula];
- 4. (poët.) inzuigen, inademen [auras; suspiratūs diep zuchten; lucem het daglicht aanschouwen = geboren worden];
- 5. opscheppen, vergaren [pulverem palmis; cineres];
- 6. (bloed) vergieten [sanguinem];
- 7. (metaf.) ontlenen, putten [ex natura legem; alqd ex vano uit onbetrouwbare bron];
- 8. de diepte in trekken, verzwelgen; pass. ook verzinken; ➤ equi gurgitibus hauriuntur;
- 9. (metaf.) verteren, verzwelgen; ➤ flamma multos hausit;
- 10. verzwakken, uitputten [provincias uitzuigen];
- 11. (bezit) erdoor jagen [sua zijn vermogen; patrias opes];
- 12. ondervinden: (a) genieten [voluptates]; (b) verdragen, verduren [dolorem; luctum; supplicia; spem inanem];
- 13. (met de zintuigen of met de geest) gretig in zich opnemen, indrinken [strepitum vernemen; alqd cogitatione; dicta auribus; vocem]; ➤ miratur et haurit pectore ignes (Ov.);
- 14. (poët.; postklass.) verwonden, doorboren [pectora ferro; rostro femur adunco; latus gladio]; ➤ (metaf.) pavor haurit corda doorboort;
- 15. (poët.; postklass.) ten einde brengen, voltooien; ➤ medium sol orbem hauserat (Verg.) de helft v. haar baan; vastum iter ~.
汲水。舀。 倒盡。飲。— aquam de puteo 汲水于井。— patrias opes 耗盡家產。— luctum 發悶。— laetitiam 暢懷。— lucem 生下。— caelum 喘氣。呼吸。 — latus gladio 刀剌過腰。— auribus 傾耳聽。— oculis 視。— cibum 咽食。— calamitatem 受災。— supplicia 受罰。 Flamma multos hausit 焚死多人。Hanc legem hausimus a natura 此理由性而來。Hauriri mari 沉于海。Haurivi pro Hausi.
Suggest a Translation
See an image
- HAVS-, to draw up, draw out, draw: hausta aqua de puteo: palmis hausta duabus aqua, O.: aquam, H.: de dolio sibi hauriendum putet?— Prov.: tu quidem de faece hauris, i. e. draw from the dregs, i. e. take the worst.—To drain, drink up, spill, shed: totiens haustus crater, O.: spumantem pateram, V.: ad meum sanguinem hauriendum advolaverunt: cruorem, O.: hauriendus aut dandus est sanguis, L.: alveus haurit aquas, draws in, O.: inimicus et hauserit ensis (i. e. their blood), V.—To tear up, pluck out, draw out, take, swallow, devour, consume, exhaust: terra hausta, O.: pectora ferro, O.: huic gladio latus, V.: inguina ictu, L.: latus eius gladio, Cu.: lumen, pluck out, O.: cineres haustos, i. e. scraped up, O.: hausto spargit me pulvere palmis, gathered, O.: sumptum ex aerario, draw: quos (servos) lacus haurit, engulfs, Ta.: ex parvo (acervo) tantundem, etc., H.: suspiratūs, fetching a deep sigh, O.—Fig., to drink in, take eagerly, seize upon, imbibe, exhaust: oculis ignem, feast on, V.: auras, V.: lucem, enjoy the light, V.: dicta auribus, O.: oculis gaudium, L.: Pectore ignes, imbibes, O.: sol orbem Hauserat, i. e. had traversedV.: Cum haurit Corda pavor, exhausts, V.—To draw, borrow, take, drink in, derive: illa ex quo fonte hauriam: eodem fonte haurire laudes suas: (legem) ex naturā ipsā: libertatem sitiens hausit: calamitates: unde laboris Plus haurire est, H.: sine hoc animo hauri, be taken to heart, V.: meram libertatem, revel in, L.: studium philosophiae, Ta.
-
…tenero pueriliter ungui proposito florem praetulit officio, et modo formosis incumbens nescius undis errorem blandis tardat imaginibus. tandem haurire parat demissis flumina palmis innixus dextro plena trahens umero. cuius ut accensae Dryades candore puellae miratae solitos destituere choros…
Propertius, Elegies
-
…me, neque quo modo, neque per quos, patefaciundum mihi esse arbitror. si utile rei publicae fuit haurire me unum pro omnibus illam indignissimam calamitatem, etiam hoc utile est, quorum id scelere conflatum sit, me…
Cicero, de Domo sua
-
…apparitoribus, scribis, librariis, praeconibus, architectis, praeterea mulis, tabernaculis, centunculis, supellectili ; sumptum haurit ex aerario, suppeditat a sociis ; finitores ex equestri loco ducentos, vicenos singulorum stipatores corporis constituit, eosdem…
Cicero, de Lege Agraria
-
…coniectura, partim ex observatione diuturna. naturale quod animus arriperet aut exciperet extrinsecus ex divinitate, unde omnes animos haustos aut acceptos aut libatos haberemus. artificiosae divinationis illa fere genera ponebas extispicum eorumque qui ex fulguribus ostentisque praedicerent ,…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…soli sed eruditissimo cuique Romanorum hi libri placuisse videntur. nam ut non dicam Valerium Maximum multa ex iis exempla hausisse Horatium Senecam Quintilianum Iuvenalem, fortasse etiam Ovidium et Taciturn eos legisse etiamnunc cognoscimus. proximis saeculis inprimis ab iis…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…scientia solum quaedam verum etiam bonitas nata videatur, cuius tantum est ingenium, ita probata fides ut quicquid inde haurias purum te liquidumque haurire sentias. qua re permagnam initis a nobis gratiam, cum eum auctorem defensionis nostrae esse…
Cicero, Pro Caecina
-
…, qui solidam laudem veramque quaerat cum sciat duo illa rei publicae paene fata, Gabinium et Pisonem, alterum haurire cotidie ex pacatissimis atque opulentissimis Syriae gazis innumerabile pondus auri, bellum inferre quiescentibus, ut eorum veteres inlibatasque divitias…
Cicero, pro Sestio
-
…interdum in hominum sceleribus maximis aut conivetis aut praesentis fraudis poenas in diem reservatis vidi enim, vidi et illum hausi dolorem vel acerbissimum in vita, cum Q. Metellus abstraheretur e sinu gremioque patriae, cumque ille vir qui…
Cicero, pro Caelio
-
…etiam bonitas nata videatur, cuius tantum est ingenium, ita probata fides ut quicquid inde haurias purum te liquidumque haurire sentias. qua re permagnam initis a nobis gratiam, cum eum auctorem defensionis nostrae esse dicitis. illud autem…
Cicero, Pro Caecina
-
…quam ego congessi in hunc sermonem turba patronorum. Nec enim decet te ornatum uberrimis artibus, quas cum domo haurire non posses arcessivisti ex urbe ea quae domus est semper habita doctrinae, numerari in vulgo patronorum. Nam quid…
M. Tullius Cicero, Brutus