hinnienter
hinnĭenter, adv., v. hinnio fin.
hinnienter, Adv. (hinniens), wiehernd, Non. 122, 14 (viell. auch Amm. 28, 4, 34 nach Hertzs Vermutung).
hinnĭentĕr (hinniens), en hennissant : Non. 122, 14.