hinnuleus
hinnuleus, a young stag, young roebuck
hinnŭlĕus, i, m. [hinnus],
- a young stag or roebuck, Prop. 3, 13, 35; Hor. C. 1, 23, 1; Plin. 28, 9, 42, § 150.—As adj.: cervus, Scrib. 13.—
- II A young mule, Varr. L. L. 9, § 28 Müll.
hinnuleus (hīnuleus, innuleus, īnuleus), ī, m. (hinnus), I) ein junges Maultier, das Maultierfüllen, Varro LL. 9, 28. – II) = νεβρός, ein männliches Hirschkalb, ein junger Hirsch, -Rehbock, Hor. carm. 1, 23, 1 (wo Hertz inuleus liest). Plin. 28, 150. Prop. 3, 13, 35 (Müller hin.). Plin. 28, 150. Solin. 19, 16 M. (inn.): hinnuleus cervus, Scrib. Larg. 13.
carnes hinnulee, dammine, capreoline
hinnŭlĕus, (15) ī, m. (hinnus), jeune mulet : Varro L. 9, 28 || faon : mauv. orth. pour inuleus.
hinnuleus ī, m
- hinnus, a young stag, young roebuck, H., Pr.