humus
humus, the earth, ground, soil
they lay on the ground
- I Lit. (class.; cf.: terra, solum, tellus): humus erat immunda, lutulenta vino, coronis languidulis et spinis coöperta piscium, Cic. Fragm. Or. pro Gall. ap. Quint. 8, 3, 66 (ap. Orell. IV. 2, p. 454); cf.: omnia constrata telis, armis, cadaveribus et inter ea humus infecta sanguine, Sall. J. 101 fin.: subacta atque pura, Cic. de Sen. 17, 59: cubitis pinsibant humum, Enn. ap. Varr. L. L. 5, § 23 Müll. (Trag. v. 435 Vahl.); cf.: procubuit moriens et humum semel ore momordit. bit the ground and died (cf. the Homer. ὀδὰξ ἑλεῖν γαῖαν), Verg. A. 11, 418: calcibus atram Tundit humum exspirans, id. ib. 10, 731; cf. Ov. A. A. 1, 112: pede candido In morem Salium ter quatient humum, Hor. C. 4, 1, 28: Acestes aequaevum ab humo attollit amicum, Verg. A. 5, 452: sedit humo, Ov. M. 4, 261: ipse feraces Figat humo plantas, Verg. G. 4, 115; cf.: semina spargere humo, Ov. M. 5, 647: surgit humo, id. F. 6, 735; cf.: nec se movit humo, id. M. 4, 264: dejectoque in humum vultu, id. ib. 6, 607: propter humum volitat, id. ib. 8, 258: humi atque ipsius stirpis laetitia, Col. 4, 24, 4; cf.: quis cibus erat caro ferina atque humi pabulum uti pecoribus, Sall. J. 18, 1: ii, quos humus injecta contegeret (shortly afterwards, gleba), Cic. Leg. 2, 22, 57: quae (genera arborum) humi arido atque arenoso gignuntur, Sall. J. 48, 3 Kritz N. cr.—Poet., as a fig. for what is low, mean, common: sermones repentes per humum, Hor. Ep. 2, 1, 251; cf.: ne, dum vitat humum, nubes et inania captet, id. A. P. 230: ad humum maerore gravi deducit et angit, id. ib. 110; v. also under adv.: affigit humo divinae particulam aurae, id. S. 2, 2, 79.—
- II Transf., in gen., like solum, land, country, region: Punica nec Teucris pressa fuisset humus, Ov. H. 7, 140: Aonia, id. F. 1, 490: Illyrica, id. Med. Fac. 74: Pontica, id. P. 3, 5, 56.—
- III Adverbial form humi, like χαμαί, on the ground or to the ground: jacere humi, Cic. Cat. 1, 10, 26: requiescere, Sall. J. 85, 33: strati, Cic. de Or. 3, 6, 22; cf.: serpit humi tutus nimium timidusque procellae, Hor. A. P. 28: quousque humi defixa tua mens erit? fixed on the ground, Cic. Rep. 6, 17: locus circiter duodecim pedes humi depressus, Sall. C. 55, 3: quot humi morientia corpora fundis? Verg. A. 11, 665: spargere humi dentes, Ov. M. 3, 105; cf.: hunc stravit humi, id. ib. 12, 255: tremens procumbit humi bos, Verg. A. 5, 481: volvitur ille excussus humi, id. ib. 11, 640; cf.: projectum humi jugulavit, Tac. H. 2, 64: stratus humi palmes viduas desiderat ulmos, Juv. 8, 78.
tellus, terra, solum vel arvum,eorða ; ~us, rus, arvum,molde velland
omnes ecclesias ‥ usque ad ~um destructas
~us, ‥ terra, inde ~i adverbium
hic ~us,erthe
Wiredus ante sancti reliquias ~i prostratus obnixe ‥ oravit
coegit eum genua ~i flectere
vir Dei baculum quo utubatur ~i defixit
~i, ad terram
~i ‥ devolvitur
quasi coram sanctissimis pedibus vestris ~o prostratus
quasi ~o inclinatus
[mortui ] ~o vel petra operiuntur
~o terrae
ac si ‥ fuisset defuncta sive ~o condita
alias [machinas ] in altum sublatas, alias ~otenus depressas
ave [Maria ], nubes roris, / cordis durioris / humum molliens
humum cordis in imbribus / [Jhesus ] novit medicinalibus / arescentem reficere
vir hŭmilis maesta caelum conscendit ab hūmo
dum nive canet humus, glacies dum cepit aquarum / cursus
plaudit humus, Boree / fugam ridens exulis
gaudet mater humus, gaudet et incola / concepta sibi vernula
principio regis oritur transgressio legis / quo fortuna cadit et humus retrogreda vadit
➳ m. arch. Prisc. Gramm. 6, 85 || abl. humu Varr. d. Non. 488, 6.
- 1. aardbodem, bodem, aarde; ➤ -um ore mordere; aridum atque harenosum humi schrale en zandige grond; locus humi depressus ondergronds;
- 2. akkerland, grond;
- 3. (poët.) streek, land [grata Minervae = Attica; Pontica];
- 4. (poët.) (metaf.) het gewone, alledaagse; ➤ -um vitare; / adv. (a) humī (loc.) op de grond [iacēre; requiescere]; ook ter aarde, op de grond [prosternere; se abicere]; (b) humō van de grond, van of uit de aarde [surgere]; ➤ Troia fumat humo is tot op de bodem een rokende puinhoop; poët. ook als abl. loc.op de grond, op de aarde (= humi) [sedere].
土。地。Mandare eum humo 埋。Laetitia humi 地肥壯。 Fundere humi 倒地。Humi jacere 臥于地。
Suggest a Translation
See an image
- cf. χαμαί, the earth, ground, soil: infecta sanguine, S.: subacta atque pura: Fossa repletur humo, O.: humum momordit, bit the ground, V.: feracīs figere humo plantas, V.: semina Spargere humo, O.: Deiecto in humum voltu, O.: humi pabulum, i. e. grass, S.—Poet.: sermones Repentes per humum, H.: vitat humum, H.— A land, country, region: Punica, O.
-
…neque audies virum bonum quemquam neque videbis ad huius vitae studium meditati illi sunt qui feruntur labores tui, iacere humi non solum ad obsidendum stuprum verum etiam ad facinus obeundum, vigilare non solum insidiantem somno maritorum verum etiam bonis…
Cicero, in Catilinam
-
…, O, si qua via est, cursumque per auras dirigite in lucos, ubi pinguem dives opacat ramus humum. Tuque, O, dubiis ne defice rebus, diva parens. Sic effatus vestigia pressit, observans quae…
Vergil, Aeneid
-
…quaeque diu steterant in montibus altis, fluctibus ignotis insultavere carinae, communemque prius ceu lumina solis et auras cautus humum longo signavit limite mensor. Nec tantum segetes alimentaque debita dives poscebatur humus, sed itum est in viscera terrae…
Ovid, Metamorphoses
-
…deae, quorum fastigia turpi pallebant musco stabantque sine ignibus arae. Ut templi tetigere gradus, procumbit uterque pronus humi gelidoque pavens dedit oscula saxo atque ita si precibus dixerunt numina iustis victa remollescunt, si flectitur ira deorum ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…praetores. Est in carcere locus, quod Tullianum appellatur, ubi paululum ascenderis ad laevam, circiter duodecim pedes humi depressus. Eum muniunt undique parietes atque insuper camera lapideis fornicibus iuncta ; sed incultu, tenebris, odore foeda…
Sallust, Catilina
-
…prius ceu lumina solis et auras cautus humum longo signavit limite mensor. Nec tantum segetes alimentaque debita dives poscebatur humus, sed itum est in viscera terrae quasque recondiderat Stygiisque admoverat umbris, effodiuntur opes, inritamenta malorum. Iamque…
Ovid, Metamorphoses
-
…bonis crede mihi, non ulla tuae est medicina figurae nudus Amor formae non amat artificem. aspice quos summittat humus formosa colores, ut veniant hederae sponte sua melius, surgat et in solis formosius arbutus antris, et sciat…
Propertius, Elegies
-
…coercuit omnes. Iam mare litus habet, plenos capit alveus amnes, flumina subsidunt collesque exire videntur, surgit humus, crescunt loca decrescentibus undis, postque diem longam nudata cacumina silvae ostendunt limumque tenent in fronde relictum. Redditus…
Ovid, Metamorphoses
-
…quidam omnium quasi consensus doctrinarum concentusque reperitur. Sed si hoc quoque videtur esse altius, quam ut id nos humi strati suspicere possimus, illud certe tamen, quod amplexi sumus, quod profitemur, quod suscepimus, nosse et…
Cicero, de Oratore
-
…ignoratio finxit inferos easque formidines, quas tu contemnere non sine causa videbare. in terram enim cadentibus corporibus isque humo tectis, e quo dictum est humari, sub terra censebant reliquam vitam agi mortuorum ; quam eorum opinionem magni…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes