iactans
iactans, boastful, vainglorious
Frieze-Dennison Vergil
iactāns, antis: arrogant, assuming, ambitious, 6.815. (iaciō)
Could not find iactantior in Logeion dictionaries.
iactantior Adjective: feminine vocative singular comparative, Adjective: masculine vocative singular comparative, Adjective: masculine nominative singular comparative, Adjective: feminine nominative singular comparative of iactans
jactans, antis, Part. and P. a., from iacto.
iactāns, antis, PAdi. (v. iacto), sich rühmend, a) im üblen Sinne, sich brüstend, prahlend, prahlerisch, α) m. Genet.: tumidus ac sui iactans et ambitiosus institor eloquentiae, Quint. 11, 1, 50. – β) absol.: insolens, arrogans, iactans, Cic. fr.: epistulae iactantes et gloriosae, Plin. ep. – Compar. iactantior, zu sehr prahlend mit seiner Wichtigkeit, Verg., Hor., Plin. ep. u.a. – Superl., plebis iactantissimus amator, Spart. Hadr. 17, 7. – b) im guten Sinne, hochgesinnt, erhaben, iactantior Roma, Stat.: iactantior aula, Claud.
iactāns antis, adj.with comp.
- P. of iacto, boastful, vainglorious: iactantior Ancus, V., H.