iactans
iactans, boastful, vainglorious
Frieze-Dennison Vergil
iactāns, antis: arrogant, assuming, ambitious, 6.815. (iaciō)
Could not find iactantiore in Logeion dictionaries.
iactantiore Adjective: masculine ablative singular comparative, Adjective: feminine ablative singular comparative, Adjective: neuter ablative singular comparative of iactans
jactans, antis, Part. and P. a., from iacto.
iactāns, antis, PAdi. (v. iacto), sich rühmend, a) im üblen Sinne, sich brüstend, prahlend, prahlerisch, α) m. Genet.: tumidus ac sui iactans et ambitiosus institor eloquentiae, Quint. 11, 1, 50. – β) absol.: insolens, arrogans, iactans, Cic. fr.: epistulae iactantes et gloriosae, Plin. ep. – Compar. iactantior, zu sehr prahlend mit seiner Wichtigkeit, Verg., Hor., Plin. ep. u.a. – Superl., plebis iactantissimus amator, Spart. Hadr. 17, 7. – b) im guten Sinne, hochgesinnt, erhaben, iactantior Roma, Stat.: iactantior aula, Claud.
iactāns antis, adj.with comp.
- P. of iacto, boastful, vainglorious: iactantior Ancus, V., H.