ignavio
ignāvĭo, īre, v. a. [ignavus],
- to render inactive, slothful, or dispirited, Att. ap. Non. 123, 13; id. ib. 126, 15 (Trag. Rel. p. 282 Rib.).
Ignavushomo.
Gell. 16. 14. ex
Verr. Flacc. Isti
Ignaviones, qui nihil perficere possunt. Ita leg.
Lips. at melius alii
ignaviores.