Logeion | ignarus

ignarus litterarum
unskilled in letters

ignārus, a, um: (adj.), not knowing; freq.; unaware, ignorant, 11.154; often w. genit., ignorant of, 1.630; unsuspicious of, 2.106; unconscious, 9.345; not knowing the land; (pass.), unknown, a stranger, 10.706.

ignārus, a, um (also, ‡ ignarures ἀγνοοῦντες, Gloss. Philox.; v. gnarus init.), adj. [in-gnarus, like ignavus, ignotus, from the negative in and gnavus, gnotus], ignorant of a thing, not knowing, unacquainted with, inexperienced, unaware (syn.: inscius, nescius, insciens).

I Lit. (freq. and class.); constr. usu. with the gen.; less frequently with a rel.-clause, with acc. and inf., with inf. alone, or absol.
- - - - α With gen.: ait se peregrinum esse, hujus ignarum oppidi, Plaut. Poen. 3, 3, 43 (657): imprudens harum rerum ignarusque omnium, Ter. Eun. 136: audi, ne te ignarum fuisse dicas meorum morum, id. Ad. 160; id. Hec. 675: ignara artis meretriciae, id. Heaut. 226: oratorem ne physicorum quidem esse ignarum volo, Cic. Or. 34, 119; cf.: physicae rationis ignari, id. N. D. 2, 21, 54: ignarus si sit facundiae ac poliendae orationis, id. de Or. 1, 14, 63: alicujus rei ignarus atque insolens, id. ib. 1, 48, 207: magna pars Pisonis ignari, i. e. not knowing him, Tac. H. 4, 50; cf.: alter alterius ignarus, Plin. 11, 30, 36, § 109: ignara puella mariti, Hor. Ep. 2, 1, 132: formica haud ignara ac non incauta futuri, id. S. 1, 1, 35.—Of inanim. and abstr. things: qui gurges aut quae flumina lugubris Ignara belli, Hor. C. 2, 1, 34; Stat. S. 2, 2, 149: non ignara philosophiae grammatice, Quint. 1, 4, 4: ignara hujusce doctrinae loquacitas, id. 12, 2, 20.—
      - β With rel. clause: ignari, quid gravitas, quid integritas ... quid denique virtus valeret, Cic. Sest. 28, 60; id. Top. 20, 75: cum quid ageretur in locis reliquis, essent ignari, Hirt. B. G. 8, 43, 2: haud ignari quanta invidiae immineret, tempestas, Liv. 3, 38, 6: quo essent in loco ignari, Quint. 8, 3, 4.—
      - γ With acc. and inf.: quamquam non sumus ignari multos studiose contra esse dicturos, Cic. Tusc. 2, 1, 3: ignari venisse dictatorem, Liv. 8, 36, 2; 21, 22, 1: ignarus, non omnes esse rogandos, Ov. M. 6, 263: non quidem sibi ignarum, posse argui quod, etc., i. e. he well knew, Tac. A. 4, 8.—
      - δ With inf. alone: placito ignara moveri Atropos, Stat. Th. 3, 67.—
      - ε Absol.: tu me ignaro nec opinante, inscio notes et tuos et tuorum amicorum necessarios, etc., Cic. Planc. 16, 40: ubi imperium ad ignaros pervenit, etc., Sall. C. 51, 27; id. J. 91, 1; cf. id. Quint. 20, 64: obpressit igitur necopinantes ignarosque omnes Perseus. Liv. 40, 57, 1: si quis laudat Arelli Sollicitas ignarus opes, Hor. S. 2, 6, 79: quisnam ignarum nostris deus appulit oris? Verg. A. 3, 338.—Sup.: Ba. An nescis quae sit haec res? Si. Juxta cum ignarissimis, Plaut. Ps. 4, 7, 62 (1164).—
II Transf. *
- A Unmindful, regardless of any thing: o socii (neque enim ignari sumus ante malorum), O passi graviora, etc., Verg. A. 1, 198.—
- B Pass. (like gnarus), not known, unknown, = ignotus (mostly poet.; not in Cic.): ignarus aeque (ac nescius) utroqueversum dicitur, non tantum qui ignorat, sed et qui ignoratur. Sallustius: more humanae cupidinis ignara visundi. Vergilius (A. 10, 706), Gell. 9, 12, 20 sq.; cf. Non. 129, 18 sq.: mare magnum et ignara lingua commercia prohibebant, Sall. J. 18, 6: quibus agrestis vita est, circumscriptio ignara est et fraus, Sen. de Ira, 3, 2: quem (amorem) non Fors ignara dedit, sed saeva Cupidinis ira, unknown, obscure, Ov. M. 1, 453. —
- - - - β With dat.: pauci interiere: plerosque velocitas et regio hostibus ignara tutata sunt, Sall. J. 52, 4; cf. Tac. A. 2, 13: jamque aderat Theseus, proles ignara parenti, Ov. M. 7, 404: non quidem sibi ignara, quae de Silano vulgabantur, Tac. A. 3, 69.—Sup.: quaedam (sidera) sunt aliis omnino ignarissima, Gell. 14, 1, 13.

ī-gnārus, a, um (in u. gnarus), I) aktiv, unerfahren, unwissend, unbekannt mit etwas, etwas nicht ahnend, ohne Ahnung, arglos, mit Genet., physicorum, Cic.: belli, Sall.: rei, Iustin.: pavendi, keine Furcht kennend, Amm.: faciendae orationis, Cic.: ignari malorum suoram, Sen.: mentes rudes et omnium ignarae, Quint.: magna pars Pisonis ignari, den P. (von Person) nicht kennend, Tac.: haud ignarus sum opinionis alterius, Liv.: litterarum ignarus, Tac.: artis esse ignarum alicuius, Arnob.: poet., ignara mariti, unverheiratet, Hor.: ante malorum, uneingedenk, Verg.: curarum ignara voluptas, unbekannt mit (= ohne) S., Stat. – m. de u. Abl., de caede Galbae ignari, Tac. hist. 1, 67. – m. folg. Infin. Praes. Pass., placito ignara moveri Atropos, Stat. Theb. 3, 67. – mit folg. Acc. u. Infin., non sumus ignari multos studiose contra esse dicturos, Cic.: ignarus nondum (eum) a censoribus in senatorium ordinem allectum (esse), Val. Max.: ignarus non omnes esse rogandos, Ov. – m. folg. indir. Fragesatz, ignari, quid queat esse, quid nequeat, Lucr.: ignaro populo Romano, quid ageretur, Cic.: ignarus, belli quae in dies fortuna novaret, Liv.: haud ignari, quanta invidiae immineret tempestas, Liv.: ignari, an (ob) impetrassent, Tac.: haud ignaro imminet fortuna, ich weiß recht wohl, welches Schicksal mir bevorsteht, Liv.: ignaris omni bus, parare quae mox usui forent, Sall.: quem ignarum inermumque centurio confecit, Tac. – subst., ab imperito dicendi ignaroque, Cic.: Superl., an nescis quae sit haec res? Si. Iuxta cum ignarissimis, Plaut. Pseud. 1161. – II) passiv, jmdm. unbekannt, fremd, m. Dat., regio hostibus ignara, Sall.: proles ignara parenti, Ov.: n. pl. subst., per occulta et vigilibus ignara (verdeckte u. den W. unbekannte Gänge), Tac. – Superl., quaedam (sidera) sunt aliis (terris) omnino ignarissima, Gell. 14, 1, 13. – absol. (vgl. Fabri Sall. Iug. 18, 6), ignari montes, Verg.: ignara lingua, Sall.: n. pl. subst., avidus ignara cognoscendi, Dict. 2, 37.

ignarus [CL] 1 unknowing, ignorant. b (w. gen.) having no knowledge (of); c (w. indir. qu.). qui bis ignorantes baptizati sunt, non indigent pro eo penitere. ‥ qui autem non ~i iterum baptizati sunt, ‥ peniteant vij annos Theod. Pen. I 10. 2; ne vel talibus utatur ~us vel talium ignorantia in demonstrandis impediatur Balsh. AD rec. 2 105; theologi moderni temporis canonistas tanquam non intelligentes, presumptuosos, ‥ et ~os in cordibus suis valde despiciunt Ockham Dial. 401. b divine ‥ religionis ~us Bede HE I 34 p. 71; ~as divini mysterii mentes invadis Lanfr. Corp. & Sang. 409A; obliti vel potius ~i sententie apostolice W. Malm. HN 453 p. 6; eventuum istorum ~us Gir. EH II 7; nonne tibi videtur insanus qui omnino navigationis ~us in discrimine tempestatis ‥ nautas contemneret? P. Blois Ep. 120. 353B; imperiti et juris ~i Lyndw. 79 m (v. decanus 8a). c 705 ~us fui quid ‥ (v. decrevere). 2 having no experience (of). Britannia ‥ omnis belli usus ~a penitus Gildas EB 14; de utriusque sexus homine. ‥ facie plus et pectore virilis quam muliebris apparuit et vir a nescientibus putabatur sed muliebria opera dilexit et ~os virorum more meretricis decipiebat Lib. Monstr. I 1.

ignārus, (8) a, um (in et gnarus), ¶ 1 qui ne connaît pas, ignorant, qui nʼest pas au courant ; [avec gén.] : physicorum Cic. Or. 119, ignorant de la physique ; totius rei Cic. Verr. 2, 4, 77, ignorant de toute lʼaffaire ; faciendæ orationis Cic. de Or. 1, 63, ne sachant pas lʼart de faire la phrase ; magna pars Pisonis ignari Tac. H. 4, 50, la plupart ne connaissant pas Pison ; ignara hujusce doctrinæ loquacitas Quint. 12, 2, 20, une prolixité qui nʼest pas au fait de cette science || [avec de ] : de cæde Galbæ ignari Tac. H. 1, 67, ignorant le meurtre de Galba || [avec prop. inf.] : non sumus ignari multos contra esse dicturos Cic. Tusc. 2, 3, je nʼignore pas que bien des gens contrediront, cf. Liv. 8, 36, 2 ; 21, 22, 1 ; ignara moveri Atropos Stat. Th. 8, 67, Atropos inflexible || [avec interr. ind.] : ignari, quid virtus valeret Cic. Sest. 60, ignorants de ce que pouvait la vertu, cf. Cic. Top. 75 ; Liv. 3, 38, 6 ; Quint. 8, 3, 4 || [abs^t ] : me ignaro Cic. Planc. 40, sans que je sois au courant ; ubi imperium ad ignaros pervenit Sall. C. 51, 27, quand le pouvoir passe aux mains des ignorants ; ignarissimi Pl. Ps. 1161, les plus ignorants ¶ 2 [sens passif] inconnu : regio hostibus ignara Sall. J. 52, 4, contrée inconnue des ennemis : cf. J. 18, 6 ; Tac. Ann. 3, 69 ; per occulta et vigilibus ignara Tac. Ann. 2, 13, par des voies cachées et inconnues des sentinelles || quædam sidera sunt aliis terris ignarissima Gell. 14, 1, 13, certains astres sont tout à fait inconnus à dʼautres régions.

i-gnārus, a, um (in-²)

1. onkundig, onwetend, onervaren (m. gen.; de; aci.; afh. vr.) [litterarum; belli; de caede Galbae]; abs. ook zonder iets te weten, argeloos: ➤ me -o buiten mijn weten; omnibus -is zonder dat iem. iets vermoedde; imperium ad -os (personen die er geen verstand, begrip van hadden) pervenit;
2. (postklass.) onbekend, vreemd; ➤ regio hostibus -a.

ignarus , a, um. adj. (gnarus.)
不知。不識者。— ejus rei vel de ea re 不知此事。Filius — parenti 父不認之子。

Suggest a Translation
See an image

īgnārus adj.

2 in+gnarus, ignorant, not knowing, unacquainted with, unskilled in, inexperienced, unaware. tu me ignaro, nec opinante, inscio notes, etc.: ubi imperium ad ignaros pervenit, etc., S.: obpressit necopinantes ignarosque omnes, L.: quisnam ignarum nostris deus appulit oris?V.: cum per ignaros errent animalia montīs, which knew them not, V.: Fors, blind, O.: harum rerum, T.: artis, T.: poliendae orationis: belli, S.: ante malorum, V.: flumina belli?H.: quid gravitas valeret: quanta invidiae immineret tempestas, L.: multos studiose contra esse dicturos: ignari venisse dictatorem, L.—Not known, strange, unknown: lingua, S.: montes, V.: proles ignara parenti, O.

ignarus

Saved

Recent