About
Menu

ignescere

ignescere [CL] 1 to catch fire, burst into flames. b to be hot. quocunque in loco inferior ~escat aer, [scintilla] a stella exire falso putatur Adel. QN 73; [acies] velut flamma ~escens impetum fecit in hostes G. Mon. X 9.  b carcer ejus torrida plaga plus ignescit, / sol ubi solsticiis quatuor flammescit Garl. Epith. II Summa 5 (cf. ib. II 11: non sic ignescit plaga torrida ‥). 2 (fig.) to become inflamed (with passion); b (of passion); c (of pain). ignescunt populi limphatica corda furentis Aldh. VirgV 1814; tanta ira ob mortem ipsius [filii] ~escebat ut ipsum in fratrem vindicare affectaret G. Mon. II 16; Arturus ‥ acri ~escens ira Ib. X 3 p. 472; [Narcissus] dum in rebus transitoriis pompam sui umbratilem admiratur obstupescens gloria, nimio sui amore infeliciter ~escit Neckam NR I 20 p. 67; dilectus tuus ‥ rutilans demum atque ~escens in letitia resurrectionis pre participibus suis J. Ford Serm. 10. 7.  b c798 ut flamma caritatis in corde abscondita aliquam fortasse scintillam elicere valeat, ne totum torpescat quod intus ~escit Alcuin Ep. 139; acri ignessente furore G. Cornw. Guy Warw. 825.  c dolor ‥ speciem ignis gerit, quia dum plus tegitur, plus ~escit P. Blois Ep. 49. 146A. 3 to be hot, burn (with fever or sim.). saepe ‥ post cibum vultu toto valde rubescit et simul non solo vultu sed toto capite ~escit Anselm (Ep. 39) III 150; statim velut febricitans totius coporis ardore ~escit Ib. 151. 4 to be red. GlH E 344 (v. erubescere 1).

Saved

Recent