igniarius
ignĭārĭus, a, um, adj. [ignis], of or belonging to fire.
- I Adj.: lapis, flint, Marc. Emp. 33 med.—
- II Subst.: ignĭārĭum, ĭi, n., an implement for producing fire, Plin. 16, 40, 76, § 207.
īgniārius, a, um (ignis), zum Feuer gehörig, Feuer-, lapis, Marc. Emp. 33. – neutr. plur. subst., īgniāria, Feuerstoffe, Zündstoffe (v. Holzarten), Plin. 16, 207.
ignĭārĭus, a, um (ignis), de feu : M. Emp. 3 || -rĭum, ĭī, n. , qui donne du feu : Plin. 16, 207.