illegitime
illēgitimē, Adv. (illegitimus), ungesetzlich, gesetzwidrig, Gaius inst. 1, 89.
de gente adultera, gente incesta, gente ~e nata et copulata, gente exlege
de E. clerico de S. sequestracionem ecclesie sue ‥ ~e factam per x marcas extortas redimente
timuit hoc munus consecrationis a Stigando Cantuariensi archiepiscopo suscipere, eo quod ~e occupaverat illius excellentiam dignitatis
quod esset is archiepiscopus non legitime
quando magister William de Cramund’ ~e dedit quoddam toftum
in signum quod leges hujusmodi fuerant ~e introducte, considera quod ‥
quod uxorem dicti Johannis ‥ ~e et contra bonum matrimonium injuste desideraret
quid spuriis, queso, quid nothis et ~e natis cum hereditate commune?
de ~e generatis qui, quando de suis parentibus interrogantur, fiunt testes nequicie parentum
illēgĭtĭmē (inl-), dʼune manière illégale : Gaius Inst. 1, 89.