About Report a problem

Menu

illegiare

1 illegiare [cf. 1 in + lex] , to make lawful, (refl.) to free oneself from outlawry. si rex patiatur ut qui in ecclesia fecerit homicidium ad emendationem veniat, primo Christo et regi pretium nativitatis sue reddat et ita se inlegiet [Downer: ‘and thereby obtain the right at law to pay compensation’] (Leg. Hen. 11. 1a) GAS 556.
2 illegiare [cf. 2 in- + lex] , to make unlawful; to outlaw. disseisiatus vel inplegiatus vel ~iatus (Leg. Hen. 5. 3) GAS 548 (v. dissaisire 1a); nullus a domino suo inplegiatus vel inlegiatus vel injuste dissaisiatus ab eo implacitetur ante legittimam restitutionem (Ib. 53. 3) Ib. 574.

Saved

Recent