illectamentum
illectāmentum (inl-), i, n. [illecto],
- means of allurement, an allurement, charm (post-class.): lenonia, Ap. Apol. p. 335, 32: magica, id. ib. 338, 41.
illectāmentum, ī, n. (illecto), das Anlockungsmittel, die Lockung, Apul. apol. 98.
illectāmentum (inl-), ī, n. , illectātiō et illectĭō, ōnis, f. , séduction, charme : Apul. Apol. 98 ; Gell. 18, 2, 1 ; Cassiod. Psalm. 120, 8.
Apul. Apolog. Lenoniis patris
Illectamentiscaptus.
et ibid. Animus magicis
Illectamentisadornatus.