illotus
illotus, unwashed, unclean, dirty
illōtus (inl-, illautus and illūtus), a, um, adj. [in-lotus], unwashed, uncleaned, unclean, dirty.
- I Lit.
- a
- α Form illotus: illotis manibus aliquid tractare, Plaut. Poen. 1, 2, 103 (312): toralia, Hor. S. 2, 4, 84: echini, id. ib. 2, 8, 52: cochleae, Plin. 30, 6, 16, § 49: faex vini, id. 23, 2, 31, § 63: inlotus sudor, Verg. G. 3, 443 (Rib.).—
- β Form illautus, Plaut. Poen. 1, 2, 23 (232).—
- γ Form illutus: vinacei, Cato R. R. 147.—
- b Prov.: illotis manibus or pedibus facere aliquid, to underlake a thing without due preparation, Dig. 1, 2, 1; Gell. 1, 9, 8; 17, 5 fin., Macr. S. 1, 24, § 12.—*
- II Trop.: illotus sermo, Auct. Decl. in Sall. 1, § 1.
il-lōtus (illautus, illūtus), a, um (in u. lotus od. lautus v. lavo), I) ungewaschen, ungereinigt, unrein, α) Form illotus (Ggstz. lotus, s. Quint. 1, 4, 13), v. Pers., Tert. de paenit. 11 in.: ill. faex vini, Plin. 23, 63. – sprichw., illotis manibus od. pedibus, mit ungewaschenen Händen oder Füßen = ohne gehörige Sorgfalt u. Vorbereitung, Gaius dig. 1, 2, 1. Gell. 1, 9, 8. Macr. sat. 1, 24. § 12: übtr., illotus sermo, unanständiges, Auct. decl. in Sall. 1. § 1. – β) Form illautus (inlautus), Titin. com. 1: sudor, unrein, schmutzig, Verg. georg. 3, 443 Ribb.: übtr., epigramma non illautum, nicht unanständiges, Capit. Macr. 11, 3. – γ) Form illūtus: vinacei illuti, Cato r. r. 147: toralia illuta, Hor. sat. 2, 4, 84 Hold. u. Fr.: echini illuti, nicht vom Seewasser gereinigt, Hor. sat. 2, 8, 52 Hold. u. Fr. (Vulg. inlotus): qui per altissimos gurgites pedem ferebat illutum, Arnob. 2, 56: sprichw., inlutis manibus (s. vorher no. α), Plaut. Poen. 316.
seminantur hinc per agros panes atque casei, / crude carnes et illote velud canis usui
foliis [libri ] singulis inter inlotos digitos contrectatis
venit Walerannus ‥ hirtus et ~us
scutellas ‥ ~as
illotis manibus escas ne sumpseris unquam
de pannis inconsutis, complutis, ~is [ME: ]claðes unseowet, bireinet, unwesschen
sermonis ~i pariter et inverecundi ‥ veniam peto
sermonibus uti / illic [sc. in ecclesia ] illotis creditur esse lepos
materfamilias ‥ his et hujusmodi verbis ~a delirabat
manus et os mundat, intus autem ~us et immundus existens
illōtus, (14) illautus, illūtus (inl-), a, um, ¶ 1 sale, non lavé : Plin. 23, 63 ; Macr. Sat. 1, 24, 12 ; Pl. Pœn. 103 ; Hor. S. 2, 4, 84 ; Pl. Pœn. 316 ¶ 2 non essuyé : Virg. G. 3, 443.
illōtus see inlotus.
in-lōtus (ill-), or in-lautus
adj.,
- unwashed, unclean, dirty: toralia, H.—Not washed away: sudor, V.