illunis
illūnis (inl-), e, adj. [in-luna],
- moonless, without moonlight (post-Aug.): nox, Plin. Ep. 6, 20, 14; Sil. 15, 619; Amm.17, 2, 3.—Also, illūnĭus, a, um: noctis illunio tempore, Ap. Met. 4, 18, 7; so, tenebris illuniae caliginis impeditus, id. ib. 9, 33, 2.
il-lūnis, e (in u. luna), mondleer, ohne Mondschein, nox illunis, Sil. 15, 616, Amm. 17, 2, 3: nox illunis aut nubila, Plin. ep. 6, 20, 14. – Nbf. illūnius, a, um, Apul. met. 4, 18 u. 9, 33.
luna componitur ~is, i. sine luna, Sidonius []: ‘non nox ea ~is et turbida’ Sidon. Ep. III 7. 4
illūnis (16) (inl-), e, et illūnĭus, a, um (in, luna), non éclairé par la lune : Plin. Min. Ep. 6, 20, 15 ; Apul. M. 4, 18.