illuminatrix
illūmĭnātrix, īcis, f. [illuminator],
- she who enlightens, Isid. 7, 10, 1.
illūminātrīx, trīcis, f. (Femin. zu illuminator), die Erleuchterin, Isid. orig. 7, 10, 1.
Maria, inluminatrix
dicit Hieronymus in Interpretationibus quod multi estimaverunt Mariam debere interpretari ~icem vel Smyrnam maris, quod ipse non recipit
esto mihi pia dominatrix et cordis mei inluminatrix et adjutrix aput deum patrem omnipotentem
Christus autem Deus fuit ignis et Maria mater ejus ~ix in die purificacionis sue
illūmĭnātrīx, īcis, f. , celle qui éclaire : Isid. Orig. 7, 10, 1.