imitabilis
imitabilis, that may be imitated, imitable
Frieze-Dennison Vergil
imitābilis, e: adj. (imitor), that can be imitated; imitable, 6.590.
Could not find imitabili in Logeion dictionaries.
imitabili Adjective: neuter ablative singular, Adjective: masculine dative singular, Adjective: feminine dative singular, Adjective: neuter dative singular, Adjective: feminine ablative singular, Adjective: masculine ablative singular of imitabilis
ĭmĭtābĭlis, e, adj. [imitor],
- that may be imitated, imitable (rare but class.): orationis subtilitas imitabilis illa quidem videtur esse existimanti, Cic. Or. 23, 76; cf. Quint. 10, 1, 61; 10, 2, 12; 19: tu mihi maxime imitabilis, maxime imitandus videbaris, Plin. Ep. 7, 20, 4: non imitabile fulmen, Verg. A. 6, 590: quiddam, Ov. P. 4, 10, 77: neque est gemma alia imitabilior mendacio vitri, Plin. 37, 8, 33, § 112.—
- II Imitative, inclined to imitate: homines imitabili natura, Vitr. 2, 1, 3.
imitābilis, e (imitor), I) nachahmbar, v. Pers., Plin. ep. u. Quint.: v. Lebl., orationis subtilitas, Cic.: exemplar vitiis im., Hor.: ea, quae in oratore maxima sunt, imitabilia non sunt, Quint.: Compar., neque est imitabilior alia (gemma) mendacio vitri, Plin. 37, 112. – II) zur Nachahmung geneigt, cum essent homines imitabili docilique naturā, Vitr. 2, 1, 3.
excepit eos ‥ princeps more illo suo paucis ~i
est essencia illa ab omnibus diversimode ~is
essencia divina ‥ ~is a creatura
paschae observantiam ‥ quae universis Christi ecclesiis foret ~is ostendit
beatissima ‥ ejus avia regina Alfgyva ‥ illi ostendit qua pietate et fortitudine in thoro regis Edmundi et aureo cultu celo ~is extiterit
o virum cunctis ~em ‥!
multorum mentibus ~i exemplo
videat autem ille, si sapiat, quem finem illi duo de scelere suo sint in posterum assecuturi: et tunc vel ~es in hoc reputet ipsos vel aspernabiles
quatinus exempla antiquorum patrum proposita jugiter exponantur ~ia
quomodo sanctus jam regnans in patria adhuc in agone certantibus sit ~is
alios sui sequaces bonitatis sue ~i emulatione inflammat
~i accensus emulatione
ĭmĭtābĭlis, (14) e (imitor), ¶ 1 imitable : Cic. Or. 76 || imitabilior Plin. 37, 112 ¶ 2 imitateur, enclin à imiter : Vitr. Arch. 2, 1, 3.
imitābilis e, adj.
- imitor, that may be imitated, imitable: orationis subtilitas: exemplar vitiis, H.