About

Menu

immanere

immanere [LL] , (phil.) to indwell, be immanent; b (pr. ppl.). materia est pars rei et ~et rei facte Duns Metaph. I 4 p. 51.  b c1301 nota ‥ quod intelleccio termini ~entis non sit produccio Quaest. Ox. 328; actus nocionales fundantur super actus essenciales ~entes; sed tantum duo actus essenciales manentes infra, qui sunt intelligere et velle Duns Ord. II 287; operacio autem motiva quedam est simpliciter ~ens, ut saltare, equitare; quedam autem transiens, nihil tamen relinquens, ut cantare in primo gradu et cytharizare in secundo; quedam aliquid relinquens, nec propriissime vocatur faccio Id. Metaph. I 7 p. 80; non sic de actibus anime, cum sint permanentes et ~entes Wycl. Act. 35; 1412 quelibet essencia habet unum suppositum, secundum quod producit aliud suppositum, par priori; et ista est accio ~ens, perfectissima, possibilis nature Conc. III 346a.

Saved

Recent