immanis
immanis, monstrous, enormous, immense, huge, vast
a vast and enormous beast
- I Lit. (usually of inanim. and abstr. things): corporum magnitudo, Caes. B. G. 4, 1, 9; cf.: simulacra immani magnitudine, id. ib. 6, 16, 4: immani corpore serpens, Lucr. 5, 33; 3, 987: ingens immanisque praeda, Cic. Verr. 2, 3, 46, § 110: pecunia, id. Rosc. Com. 8, 23: pocula, id. Phil. 2, 25, 63: immania ponti Aequora, Lucr. 4, 410: templa caeli, id. 5, 521: antrum, Verg. A. 6, 11; cf.: spelunca vasto hiatu, id. ib. 6, 237: barathrum, id. ib. 8, 245: tegumen leonis, id. ib. 7, 666: telum, id. ib. 11, 552 al.: magna atque immanis, Lucr. 4, 1163: cete, Verg. A. 5, 822: numerus annorum, Varr. R. R. 3, 1, 3; cf.: exercitus, Vell. 2, 51, 1: frequentia amicorum, id. 2, 59 fin.: geminos immani pondere caestus, Verg. A. 5, 401: vox, Quint. 11, 3, 32: ambitus redit immanis: numquam fuit par, Cic. Q. Fr. 2, 15, b, 4: dissensio civitatis, Vell. 2, 2, 1: studium loquendi, Ov. M. 5, 678: avaritia, Sall. J. 31, 12: vitium, Hor. S. 2, 4, 76: soloecismus, Gell. 15, 9, 3: impulsae praeceps inmane ruinae, the vast crash, Juv. 10, 107.—Neutr. absol.: Immane quantum animi exarsere, Sall. H. Fragm. ap. Non. 127, 27 (2, 79 Dietsch); so, vino et lucernis Medus acinaces Immane quantum discrepat, how exceedingly, wonderfully, Hor. C. 1, 27, 6: civilis lapsu equi prostratus immane quantum suis pavoris et hostibus alacritatis indidit, Tac. H. 4, 34: quod matrimonium Aemiliano huic immane quanto fuit, Ap. Apol. 28; and in full: immane dictu est, quanti et quam multi ad Pompeium discesserint, Sall. Orat. ad Caes. 1.—
- II Trop., monstrous in character, frightful, inhuman, fierce, savage, wild (class.; syn.: ferus, immitis, barbarus, durus, saevus; opp. mansuetus, mitis): hostis in ceteris rebus nimis ferus et immanis, Cic. Verr. 2, 2, 21, § 51; cf.: nulla gens tam fera, nemo omnium tam immanis, cujus, etc., id. Tusc. 1, 13, 30: ex feris et immanibus mites reddidit et mansuetos, id. Inv. 1, 2, 2: ad humanitatem atque mansuetudinem revocavit animos hominum studiis bellandi jam immanes ac feros, id. Rep. 2, 14: belua (with fera), id. Ac. 2, 34, 108; id. N. D. 2, 64, 161; (with taetra), id. Tusc. 4, 20, 45; cf.: immanis et vasta belua, id. Rep. 2, 40: nihil ista immanius belua est, id. ib. 3, 33: janitor aulae, Cerberus, Hor. C. 3, 11, 15: ex hoc populo indomito, vel potius immani, etc., Cic. Rep. 1, 44: istius immanis atque importuna natura, id. Verr. 2, 1, 3, § 8: immanis, intolerandus, vesanus, Plaut. Trin. 4, 1, 7 (826): immanis ac barbara consuetudo hominum immolandorum, Cic. Font. 10, 21: tantum facinus, tam immane (patris occidendi), id. Rosc. Am. 24, 68: coeptis effera Dido, Verg. A. 4, 642: orae, id. ib. 1, 616: Raeti, Hor. C. 4, 14, 15: Agathyrsi, Juv. 15, 125: Pyrrhus, id. 14, 162.—Subst.: immānĭa, ium, n., frightful deeds or sayings: quamvis fabulosa et immania credebantur, stories however fabulous and frightful, Tac. A. 4, 11: dira atque inmania pati, Juv. 15, 104.—Comp.: scelere ante alios immanior omnes, Verg. A. 1, 347.—Sup.: voluptatem immanissimus quisque acerrime sequitur, Cic. Part. Or. 25, 90.—Hence, adv. in two forms, im-māne and immānĭter (not ante-Aug.).
- 1 (Acc. to I.) Monstrously, immoderately, excessively: immaniter clamare, Gell. 1, 26, 8.—More freq.,
- 2 (Acc. to II.) Frightfully, dreadfully, fiercely, savagely, wildly.
- α Form immane: leo hians immane, Verg. A. 10, 726: sonat fluctus per saxa, id. G. 3, 239; cf.: fremant torrentes, Claud. Cons. Mall. Theod. 237: spirans rapta securi, Verg. A. 7, 510.—
- β Form immaniter: leones per ea loca saevientes immaniter, Amm.18, 7: perdite et immaniter vivere, Aug. Conf. 10, 37.—
- b Comp.: immanius efferascunt, Amm.18, 7.
vice ~is leaenae dentium ossa tua ‥ fracturae
~es quasi angues
tacens vetustos ~ium tyrannorum annos
hostibus erat [Edgarus ] ferox et ~is
Robertus quidam, filius Huberti, ~is ac barbarus
talis et tam ~is Edeldredus quia timidissimus erat ‥ insidiabatur omnibus
utinam ‥ non surrepat in ovile Christi lupus ille ferocissimus ~issimusque predonum Antichristus
persecutio omnibus fere ante actis ‥ inmanior fuit
[plaga ] ~is
immanes ‥ iras
processit ulterius furor †inmanus [l. inmanis ] ‥ proditorum ut civitatem Londoniarum intrarent
sustinuit benignissimus ~ium clavorum acerbitatem in palmis et pedibus
inmanissimas maris ‥ †aequoras
naribus immanes ceu fundens torridus ignes
nefanda ~iaque peccata
contribulatis (inmane!) pauperem [cf. ]Am. viii 4
~is offense ‥ culpa
ut ‥ inmania etiam peccata ipsius prebende privatione multarentur
ex ~issime impietatis acceleracione
audio ‥ sonitum inmanissimi fletus ac miserrimi
illos [miseros ] ~is quedam et inestimabilis feditas ‥ merentes reddet
in ~em silvam
inmane,ungemetlic
~issimos ‥ lapides in fundamentis cepit jacere, quales octo paria boum vix unum traherent
- 1. (v. omvang en hoeveelheid) enorm (groot), reusachtig, onmetelijk, buitengewoon, geweldig [belua; anguis; corpus; poculum; pecunia heel veel; praeda; aedificium]; ➤ -e quantum heel erg, heel veel;
- 2. (v. aard) (a) (v. personen) onmenselijk, wreed [hostis; gens]; (b) (v. dieren) wild; (c) (v. niet-lev.) verschrikkelijk, vreselijk, afschuwelijk, ontzettend [audacia; scelus; crudelitas; avaritia].
兇。大之極。怪。贓。Immanes res facere 辦驚人事。Immanes pecuniae 無數之財。Immania pocula 怪火之杯。Immane dictu! 難信。
Suggest a Translation
See an image
- 1 MA-, monstrous, enormous, immense, huge, vast: corporum magnitudo, Cs.: praeda: pocula: tegumen leonis, V.: studium loquendi, excessive, O.: avaritia, S.: impulsae praeceps inmane ruinae, the vast crash, Iu.: Immane quantum discrepat, vastly, H.—Fig., monstrous, frightful, inhuman, fierce, savage, wild: in ceteris rebus: gentes: Cerberus, H.: istius natura: facinus: dira atque inmania pati, Iu.: inmaniores canes: scelere immanior, V.: hic immanissimus verres.
-
…, inventaque flumina monstrat. At pius Aeneas arces, quibus altus Apollo praesidet, horrendaeque procul secreta Sibyllae antrum immane petit, magnum cui mentem animumque Delius inspirat vates, aperitque futura. Iam subeunt Triviae lucos atque aurea tecta…
Vergil, Aeneid
-
…dicitur, aeternumque tenet per saecula nomen. His actis, propere exsequitur praecepta Sibyllae. Spelunca alta fuit vastoque immanis hiatu, scrupea, tuta lacu nigro nemorumque tenebris, quam super haud ullae poterant impune volantes tendere iter pennis…
Vergil, Aeneid
-
…levis tandem super adstitit arce. Redditus his primum terris, tibi, Phoebe, sacravit remigium alarum, posuitque immania templa. In foribus letum Androgeo tum pendere poenas Cecropidae iussi miserum septena quotannis corpora natorum ; stat ductis sortibus…
Vergil, Aeneid
-
…volent rapidis ludibria ventis ; ipsa canas oro. Finem dedit ore loquendi. At, Phoebi nondum patiens, immanis in antro bacchatur vates, magnum si pectore possit excussisse deum ; tanto magis ille fatigat os rabidum, fera…
Vergil, Aeneid
-
…Eruci, argumentis accusatorem censes uti oportere nonne et audaciam eius qui in crimen vocetur singularem ostendere et mores feros immanemque naturam et vitam vitiis flagitiisque omnibus deditam, denique omnia ad perniciem profligata atque perdita quorum tu nihil in Sex…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…quo civem importunum aut quo potius hostem tam sceleratum reserves qui, ut omittam cetera quae sunt ei cum conlega immani impuroque coniuncta atque communia, hoc unum habet proprium, ut ex urbe expulerit, relegarit non dico equitem Romanum…
Cicero, pro Sestio
-
…tabellarii non cessarint, necesse est paucis diebus paeniteat audere cuius amici si qui sunt, aut si beluae tam immani tamque taetrae possunt ulli esse amici, hac consolatione utuntur, etiam T. Albucio supplicationem hunc ordinem denegasse .…
Cicero, de Provinciis Consularibus
-
…. nolite, iudices, arbitrari hominum illum impetum et conatum fuisse neque enim ulla gens tam barbara aut tam immanis umquam fuit in qua non modo tot, sed unus tam crudelis hostis patriae sit inventus, beluae quaedam illae…
Cicero, pro Sulla
-
…superbia in nimis ex tollendis et despicientia in contemnendis honoribus et liberalitatem effusio et fortitudinem audacia imitatur et patientiam duritia immanis et iustitiam acerbitas et religionem superstitio et lenitatem mollitia animi et verecundiam timiditas et illam disputandi prudentiam concertatio captatioque verborum…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…, et alites et oscines, ut nostri augures appellant, rerum augurandarum causa esse natas putamus. iam vero immanes et feras beluas nanciscimur venando, ut et vescamur is et exerceamur in venando ad similitudinem bellicae disciplinae et utamur…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum