immensuratim
immēnsūrātim, Adv. (immensuratus), unermeßlich, übermäßig, Salv. de gub. dei 6, 6.
Démesurément. Salvianus lib. 6. de Gubernat. Dei :
Videamus, quæso, quantumlibet Immensuratim lætemur, quamlibet jugiter, etc.
Videamus, quæso, quantumlibet Immensuratim lætemur, quamlibet jugiter, etc.