impechiamentum

impechiamentum [OF, ME empechement] 1 hindrance, obstruction. c1273 quod ‥ sint absoluti ‥ de tolneto, stallagio, passagio, pontagio, lestagio et muragio et omnibus aliis ~is que mercandisas tangunt (Congleton) BBC 266; 1407 quod ‥ absque ~o, impedimento, arrestacione quavis, libere vehere, mittere, et disponere poterunt omnia eorum bona mobilia ‥ tam per mare quam per terram Foed. VIII 498b (= Chr. S. Alb. 26); 1428 quod mercatores ‥ possint libere ingredi et intrare villas firmas et muratas ‥ absque licentia, demando, impedimento, seu impechemento quocumque (Tractatus Flandriae) Ib. X 390b. 2 (~um vasti; cf. ME empechement of waste) tenant’s liability to make good any damage to his holding. Cf. impedimentum 8. 1427 habendum et tenendum totum predictum manerium ‥ per servicia inde debita et consueta absque ~o vasti seu distruccionis Cart. Glam. IV 338.