About Report a problem

Menu

impedibilis

impedibilis [ML] 1 (of path or sim.) that can be blocked (in quot., fig.). viam non ~em providere debemus R. Bury Phil. prol. 3. 2 that can be prevented from taking effect: a (of cause); b (of divine will). a aliquid potest fieri contra beneplacitum illius voluntatis, que effectum producit mediante ~i causa: sed divina voluntas multos effectus producit mediantibus causis secundis ~ibus: ergo contra beneplacitum illius potest aliquid fieri Middleton Sent. I 417; causa non agens per motum et non ~is potest hahere effectum sibi coevum Duns Ord. VII 51; communiter secunde cause sunt ~es et causa ~is, quantumcumque non impediatur, non est necessaria Id. Metaph. V 4 p. 206; contingens semper est contingens natum cujus est causa effectiva quoad hoc, non ~is, naturaliter ordinata Wycl. Log. 27.  b putantes quoque voluntatem divinam non esse universaliter efficacem, id est, non ~em, non frustrabilem, non defectibilem ullo modo Bradw. CD 5D; c1350 videns ‥ intellectus divinus determinacionem voluntatis sue ‥ esse infrustrabilem et [? supply non] inpedibilem (N. Aston Sent.) Wycl. & Ox. 108n.

Saved

Recent