impollutus

impollūtus (inp-), a, um, adj. [2. inpollutus],

• unstained, unpolluted (post-Aug.): fides, Sil. 13, 679: virginitas, Tac. A. 14, 35: intemeratus, impollutus, id. ib. 16, 26.

im-pollūtus, a, um (in u. polluo), unbefleckt, v. Pers., Tac. ann. 16, 26: virginitas, Tac. ann. 14, 35: vulva, Ambros. serm. 51, 7: fides, Sil. 13, 679: quaeve humana superant aut divina impolluta sunt? Sall. hist. fr. 1, 41 (45), 11.

impollutus [CL] 1 not tainted by sin, esp. pure, chaste. si ab aliquo sua discesserit uxor, j annum peniteat ipsa, si inpulluta revertatur ad eum; ceterum, iij Theod. Pen. I 14. 13; corpus vivens ante impollutum [v. l. inpullutum], post mortem incorruptum manens Eddi 19; progenies ‥ sancta et ~a Bede Cant. prol. 1070; adolescens ‥ simplex, innocentis et, ut creditur, omnino ~e carnis et mundissime vite W. Cant. Mir. Thom. VI 2 p. 408; cui [sc. Christo] cum servieris, libera es; cum amaveris, casta; cum tetigeris, ~a P. Blois Ep. 35. 113C; quod viam pollutam deserti hujus ~o pede transierim R. Niger Mil. I prol. p. 95; muliebris spurcicie incitamenta ‥ contempsit, ut esset mundus qui ferret vasa Domini et manus impoluta que alienas sordes habuit detergere Canon. G. Sempr. 57v. 2 (of corpse) undefiled by decay. s1222 corpus Dominicum ‥ inventum est inpollutum et incorruptum Wykes 63.

impollūtus, (14) a, um (in, polluo), non souillé, non violé : Tac. Ann. 14, 35 ; Sil. 13, 679.

impollutus , a, um. adj.
未受汚者。

Suggest a Translation
See an image

impollūtus (in-p-) adj.,

• unstained: virginitas, Ta.