imporcitor
imporcitor, ōris, m. (imporco), der Einfurcher, die dem Einfurchen vorstehende Gottheit, Fab. Pict. b. Serv. Verg. georg. 1, 21; vgl. Paul. ex Fest. 108, 9 (nach dem es = der Pflüger, der die porcas [Ackerbeete] zwischen den Furchen aufwirft).
inporcitor, qui sulcos facit in agro, nam porca dicitur terra eminens inter duos sulcos [cf. ]Paul. Fest. 108M
ille, qui facit porcam illam, ~or ‥ dicitur
imporcĭtŏr, ōris, m. (imporco), celui qui fait des sillons [épith. de divinité] : Fab. Pict. d. Serv. Georg. 1, 21, cf. P. Fest. 108, 9.