impromiscus
imprōmiscŭs (inpr-), a, um, adj. [2 in-promiscus],
- unmixed, unmingled (postclass.): suavitas, Gell. 12, 4, 3: verbum neque numeris neque generibus praeserviens, sed liberum undique et impromiscum, id. 1, 7, 6.
im-prōmiscus, a, um (in u. promiscus), unvermischt, Gell. 1, 7, 6; 12, 4, 3.
imprōmiscus, a, um, pur, sans mélange : Gell. 1, 7, 6 ; 12, 4, 3.