improbulus
improbulus, somewhat wicked, a trifle impudent
imprŏbŭlus (inpr-), a, um, adj. dim. [improbus],
- somewhat wicked, Juv. 5, 73.
improbulus, a, um (Demin. v. improbus), etwas keck (dreist), ein keckes (dreistes) Kerlchen, Iuven. 5, 73.
inprobulus, inprobus
probo ‥ unde ‥ componitur ‥ improbus ‥, i. non probus, unde improbe adverbium et hec improbitas ‥ et ~us ‥ i. aliquantulum improbus
abidynge , ‥ ~us, -a, -um, expectans, prestolans
imprŏbŭlus, (16) a, um, quelque peu fripon : Juv. 5, 73.
improbulus (inpr-)
adj.
dim.
- improbus, somewhat wicked, a trifle impudent, Iu.