About

Menu

improcuratus

IMPROCURATUS
, Orbatus, destitutus, cujus nulla cura est. Buschius de Reform. Monast. apud Leibnitium tom. 2. Scriptor. Brunsvic. pag. 858 : Quoniam D. Deus eorum est procurator, et non dimittet eos Improcuratos de cunctis sibi necessariis.
Impourveu, eadem acceptione, in Lit. Caroli V. ann. 1370. ex vol. 6. arest. parlam. Paris. : Comme le suppliant Impourveu de conseil eust appellé en nostre cour de parlement, etc.

Saved

Recent