improdictus
improdictus, not postponed
imprōdictus, a, um, adj. [2. in-prodictus],
- not postponed: ne improdicta die quis accusetur, Cic. Dom. 17, 45.
im-prōdictus, a, um (in u. prodictus), nicht verschoben, nicht verlegt, dies, Cic. de domo 45.
imprōdictus, (16) a, um, non ajourné, non retardé : *Cic. Domo 45.
imprōdictus (in-pr-)
adj.,
- not postponed: dies.