improbus
improbus, not good, bad, wicked, reprobate, abandoned, vile, base, impious, bold, shameless, wanton
BWL
it is characteristic of a wicked man to deceive with falsehood
Frieze-Dennison Vergil
- I Lit.
- A Below the standard, i. e. of bad quality, bad, poor, inferior (rare; mostly post-Aug.): merces, Plaut. Rud. 2, 3, 43 (373): opera araneorum et textura inproba, id. Stich. 2, 2, 24 (348): panis, Mart. 10, 5, 5: improbiores postes, Plaut. Most. 3, 2, 139 (828): tua sum opera et propter te inprobior, id. Bacch. 5, 2, 84 (1203).—
- B Above or beyond the standard, i. e. enormous, monstrous, excessive: genua, Col. 6, 1, 3: arva, Val. Fl. 1, 510; 2, 631 (cf. Forbig. ad Verg. G. 1, 119; Orell. ad Hor. C. 3, 9, 22): Chilones a labris improbioribus, Charis. p. 78 P.: mons, Verg. A. 12, 687: tegmina plantae, Val. Fl. 6, 702: improbo somno, quem nec tertia saepe rumpit hora, Mart. 12, 18, 13: villus barbarum in capris, Plin. 12, 17, 37, § 73: reptatus (vitium), id. 14, 1, 3, § 13; Stat. Th. 6, 838: imber improbior, Sen. Q. N. 4, 4 fin. (in Sall. ap. Non. 366, 13; Hist. Fragm. 4, 40 Dietsch, the true read. is in prora).—
- II Transf., of mind and character.
- A Restless, indomitable, persistent (cf.: pervicax, perstans, vehemens, acer): labor omnia vincit improbus, Verg. G. 1, 146: tum cornix plena pluviam vocat improba voce, id. ib. 1, 388: quatit improbus hastam, id. A. 11, 767; cf. Hor. C. 3, 9, 23; Mart. 1, 105, 2; Ov. Tr. 1, 11, 41.—
- B Morally bad; wicked, reprobate, abandoned, vile, base, impious, ungodly, unjust, dishonest; bold, shameless, impudent; violent, fierce, outrageous (syn.: malus, malignus, pravus, depravatus, nequam).
- 1 Of living beings: NI TESTIMONIVM FARIATVR IMPROBVS INTESTABILISQVE ESTO, Fragm. XII. Tab. ap. Gell. 15, 13 fin.: qui improbi essent et scelesti, Plaut. Mil. 3, 1, 137 (732): nequam et improbus, Cic. Deiot. 7, 21: illud vero improbi esse hominis et perfidiosi, id. de Or. 2, 73, 297: Cresphontes, Enn. ap. Auct. Her. 2, 24, 38 (Trag. v. 156 Vahl.): populum aut inflammare in improbos aut incitatum in bonos mitigare, Cic. de Or. 1, 46, 202: longe post natos homines improbisssimus, id. Brut. 62, 224: cum in me tam improbus fuit, id. Att. 9, 15, 5: ab ingenio est improbus, Plaut. Truc. 4, 3, 59 (833): ut alias res est impense improbus, id. Ep. 4, 1, 39 (564): negat improbus et te Neglegit, aut horret, Hor. Ep. 1, 7, 63: anus, id. S. 2, 5, 84: cum eum, qui sit improbus, latronem dicimus, Quint. 8, 4, 1; 1, 8, 21: (anguis) piscibus atram inprobus ingluviem explet, voracious, Verg. G. 3, 431: lupus, id. A. 9, 62: Jovis ales, id. ib. 12, 250: annis, by his youth, Juv. 3, 282: Fortuna arridens infantibus, mischievous, id. 6, 605. — Comp.: inprobior satiram scribente cinaedo, Juv. 4, 106. — *
- β With gen.: conubii, Stat. Th. 7, 300. —
- 2 Of inanim. and abstr. things: improbo Iracundior Hadria, Hor. C. 3, 9, 22: lavit improba taeter Ora (leonis) cruor, Verg. A. 10, 727: perfricare faciem et quasi improbam facere, shameless, impudent, Quint. 11, 3, 160; cf.: oris improbi homo, Suet. Gramm. 15: divitiae, Hor. C. 3, 24, 62: improba non fuerit si mea charta, dato, Mart. 8, 24, 2: satureia, exciting lust, id. 3, 75, 4: ingenio improbo, Plaut. Ps. 1, 2, 16 (147): facta, id. Truc. 2, 7, 4 (554): dicta, licentious, Ov. F. 5, 686: verba, id. A. A. 3, 796; cf. carmina, id. Tr. 2, 441: legis improbissimae poena, Cic. Fam. 14, 4, 2: testamentum, illegal, id. Verr. 2, 1, 42, § 107: mala et improba defensio, id. ib. 2, 2, 41, § 101: amor, Verg. A. 4, 412; Hor. S. 1, 3, 24 (cf.: improbus, turpis, Schol. Cruq. ad loc.): spes, Quint. 12, 1, 13: improba ventris rabies, Verg. A. 2, 356: quo apertior adulatio, quo improbior, hoc citius expugnat, Sen. Q. N. 4 praef. med.: improba quamvis gratia fallaci praetoris vicerit urna, Juv. 13, 3.—Adv., in two forms, imprŏbē (class.) and improbĭter (perh. only once in Petr. 66, 7 [improbe ternos PHI]).
- 1 Beyond measure, immoderately, enormously (very rare): ad eos, quibus intestinum improbe prominet, Marc. Emp. 31 med.: de quodam procerae staturae improbiusque nato, i.e. uncommonly well furnished, Suet. Vesp. 23: Chilones improbius labrati, Charis. p. 78 P. —
- 2 (Acc. to II.) Badly, wrongly, improperly: multa scelerate, multa audacter, multa improbe fecisti, Cic. Rosc. Am. 36, 104: facere aliquid, Quint. 1, 3, 13: quibus improbe datum est, Cic. Off. 2, 22, 79: quid ego miror, si quid ab improbis de me improbe dicitur? id. Sull. 10, 30: praeda improbe parta, id. Fin. 1, 16, 51: aliquid petere, Quint. 6, 3, 95: non improbe litigabunt, id. 12, 7, 5: ignorantia et inscitia improbe dicentium, quae non intellegunt, incorrectly, Gell. 15, 5, 1; so with indocte, id. 15, 9, 4.—Comp.: estne aliquid, quod improbius fieri possit? Cic. Verr. 2, 3, 60, § 140: decerpere oscula, Cat. 68, 126. — Sup.: quas (res) improbissime fecit, Cic. Caecin. 9, 23: respondere, id. Pis. 6, 13.
conditionem servorum glorificet quos ‥ absque culpa vapulantes a dominis crudelibus et ~is
~us ‥ placitator, licet non habeat rectum, tamen propter improbitatem suam veniens ad placitum hoc quod est injustum justum ‥ ostendere vult
homo inprobus
pater celestis cum per ~um [ME ] hominem verberaverit suum ‥ filiumunwrest
Domini nutu dispositum esse constat ut veniret contra inprobos malum
nefaria temeritas ~orum expiabitur
philosophi probant eam [sc. Helenam ] malam esse quia ~is frequentius solet adherere
quare respexisti ‥ in sacrificium meum ~o oculo
~is doctoribus silentium imposuerat
rex Anglorum ‥ solet ‥ ~us esse, presertim ubi impetum inpatientis animi succendit injuria
credere ni vis / quod pueri sic / edere metrum / (improbe!) possunt / ‥
calamum muse tue coram invidis atque ~is ‥ resonare queam
quicumque ‥ rectitudinem justitiae vel actu vel dicto vel etiam cogitatu ~o violaverint ‥
munita persistit ecclesia ne ~a ‥ vel hominum infidelium vel immundorum spirituum inruptione violetur
Brettones quamvis ‥ gentem Anglorum ‥ moribus ‥ inprobis inpugnent
inprobus,gemah
per deserta negans Dominum perit inproba turba
inprobus, ingratus, procax, inportunus
hanc [sc. Londonam ] bello superata petit gens improba, sperans / vivere per longum libera tempus in hac
~i Guascones me comitem itineris sui poscunt
abidynge , ~us, -a, -um, ‥ perseverans, ‥ pertinax, ‥ improbulus, ‥ expectans, prestolans
vivere me terris vix vix sinit improba febris
rapuit mors improba patrem
duram ‥ prima repererunt donaria, sed inproba tandem instantia vicerunt
conseruntur, et fit ~a congressio, licet impar
concupiscentiae ‥ militant in membris cum ad ea quae mens ~a prave suggerit manus vel lingua ‥ intemperanter oboedit
improba quos retinet vinctos in mente voluptas
spretis correpcionibus, sollicitare nolentem ~a non cessavit
odor ~us
- 1. slecht, gebrekkig [merces; panis; coquus];
- 2. zedelijk slecht, oneerlijk, boosaardig, verdorven [homo; facinus; furtum; mores; largitio];
- 3. onbeschaamd, brutaal, vermetel, driest [puer = Amor; fortuna grillig]; v. dieren ook vraatzuchtig, onverzadigbaar [lupus; Iovis ales; aquila];
- 4. (poët.) gemeen, schaamteloos [carmina; dicta; verba];
- 5. mateloos, overdreven [labor rusteloos; rabies ventris onstilbaar]; II. subst. ī m booswicht, schoft.
人不悦者。奸。弊。卑。兇。怪大。醜名。Improbum os 利口。Improbum testamentum 不算之遺書。Rabies improba ventris 嗜而不公。Improbae divitiae 不公之財。
Suggest a Translation
See an image
Sed tu non desinis in petendo revelationes, Improbus enim es.Infra :
Consummavit igitur enarrationem turris. Ego vero cum adhuc essem Improbus, interrogavi illum, etc.
- with comp.and sup, not good, bad, wicked, reprobate, abandoned, vile, base, impious, bold, shameless, wanton: nequam et improbus: longe post natos homines improbissimus: fugit improbus, the rogue, H.: fit ubi neglegas malus inprobior, S.: anguis, voracious, V.: annis, by his youth, Iu.: Fortuna adridens infantibus, mischievous, Iu.—Of things, wicked, shameless, outrageous, base: verba improbissima: ora (leonis), V.: divitiae, H.: oratio, Cs.: dicta, licentious, O.: lex improbissima: testamentum, illegal. —Restless, indomitable, persistent: labor, V.: improbo Iracundior Hadriā, untamable, H.: ventris rabies, insatiate, V.
-
…nullos, quorum auctoritas apud plebem plurimum valeat, qui privatim plus possint quam ipsi magistratus. Hos seditiosa atque improba oratione multitudinem deterrere, ne frumentum conferant quod debeant praestare, si iam principatum Galliae obtinere non possint, Gallorum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, sic hic morbus qui est in re publica relevatus istius poena vehementius reliquis vivis ingravescet. qua re secedant improbi, secernant se a bonis, unum in locum congregentur, muro denique, quod saepe iam dixi, secernantur…
Cicero, in Catilinam
-
…quidem nisi nefarium concupisti. nactus es ex perditis atque ab omni non modo fortuna verum etiam spe derelictis conflatam improborum manum. hic tu qua laetitia perfruere, quibus gaudiis exsultabis, quanta in voluptate bacchabere, cum in tanto…
Cicero, in Catilinam
-
…et imperatore sedetur. quod ego sic administrabo, Quirites, ut, si ullo modo fieri poterit, ne improbus quidem quisquam in hac urbe poenam sui sceleris sufferat. sed si vis manifestae audaciae, si impendens patriae periculum…
Cicero, in Catilinam
-
…vident dissimulent ; qui spem Catilinae mollibus sententiis aluerunt coniurationemque nascentem non credendo conroboraverunt ; quorum auctoritate multi non solum improbi verum etiam imperiti, si in hunc animadvertissem, crudeliter et regie factum esse dicerent. nunc intellego, si…
Cicero, in Catilinam
-
…in exsilium eiectus a consule vi et minis esse dicetur et erunt qui illum, si hoc fecerit, non improbum sed miserum, me non diligentissimum consulem sed crudelissimum tyrannum existimari velint est mihi tanti, Quirites, huius invidiae…
Cicero, in Catilinam
-
…pridem factum esse oportuit certa de causa nondum adducor ut faciam. tum denique interficiere, cum iam nemo tam improbus, tam perditus, tam tui similis inveniri poterit qui id non iure factum esse fateatur. quam diu quisquam…
Cicero, in Catilinam
-
…intendit, in Manliana castra pervenerit, neminem tam stultum fore qui non videat coniurationem esse factam, neminem tam improbum qui non fateatur. hoc autem uno interfecto intellego hanc rei publicae pestem paulisper reprimi, non in perpetuum comprimi…
Cicero, in Catilinam
-
…. tum mihi constantis deiecit lumina fastus et caput impositis pressit Amor pedibus, donec me docuit castas odisse puellas improbus, et nullo vivere consilio. et mihi iam toto furor hic non deficit anno, cum tamen adversos cogor…
Propertius, Elegies
-
…namque ubi longa meae consumpsti tempora noctis, languidus exactis, ei mihi, sideribus o utinam talis perducas, improbe, noctes, me miseram qualis semper habere iubes nam modo purpureo fallebam stamine somnum, rursus et Orpheae carmine…
Propertius, Elegies