improbo
improbo, to disapprove, blame, condemn, reject
- to disapprove, blame, condemn, reject (class.; syn.: culpo, vitupero, criminor, etc.): multi, qui domi aetatem agerent, propterea sunt improbati, Enn. ap. Cic. Fam. 7, 6 (Trag. v. 296 Vahl.): hoc negas te posse nec approbare nec improbare, Cic. Ac. 2, 30, 96: haec improbantur a Peripateticis, a Stoicis defenduntur, id. Div. 1, 33, 72; id. Ac. 2, 30, 95: ego ista studia non improbo, moderata modo sint, id. de Or. 2, 37, 156: improbantur ii quaestus, qui in odia hominum incurrunt, id. Off. 1, 42, 150: Curio utrumque improbans consilium, Caes. B. C. 2, 31, 1: per improbaturum haec Jovem, Hor. Epod. 5, 8: judicium, to reject, rescind, make void, Cic. Verr. 2, 2, 28, § 68: ego frumentum neque attigi neque aspexi: mancipibus potestatem probandi improbandique permisi, of rejecting as unsuitable or insufficient, id. ib. 2, 3, 76, § 175; 2, 2, 74, § 172: ut aut ne cogeret munire aut id, quod munitum esset, ne improbaret, id. Font. 4, 7: Vergilius terram, quae filicem ferat, non inprobat vitibus, Plin. 17, 4, 3, § 29: dibapha Tyria P. Lentulus primus in praetexta usus improbabatur, was censured, Nep. ap. Plin. 9, 39, 63, § 137: (Nymphae) ad numerum motis pedibus duxere choreas. Improbat has pastor, saltuque imitatus agresti, etc., derides, Ov. M. 14, 521.—Esp. in law, to overrule an opinion or judgment: sententiam, Gai. Inst. 2, 51; 3, 71 al.—Absol.: qui si improbasset, cur ferri passus esset? sin probasset, cur, etc., Caes. B. C. 1, 32, 3: inde invident humiliores, rident superiores, improbant boni, Quint. 11, 1, 17; 1, 3, 14.
- to disapprove, blame, condemn, reject: qui si improbasset (SC.), Cs.: iudicium, overrule: per improbaturum haec Iovem, H.: potestas probandi improbandique (frumenti), rejecting: has (nymphas), derides, O.
-
…nummi praeterea exiguntur ut probetur frumentum an poterat non modo Apronius, sed quivis, exercitui si metiendum esset, improbare Siculum frumentum, quod illi ex area, si vellet, admetiri licebat frumenti tantus numerus imperio tuo datur et…
Cicero, in Verrem
-
…, non remisit ; facta est sponsio HS v ; coepit Scandilius recuperatores aut iudicem postulare. satisne vobis praetori improbo circumdati cancelli videntur in sua provincia, immo vero in sella ac tribunali, ut aut de suo capite iudicium…
Cicero, in Verrem
-
…quod omnis frumenti copia decumarum nomine penes istum esset redacta, solitum esse istum pecuniam cogere a civitatibus, frumentum improbare, quantum frumenti esset Romam mittendum, tantum de suo quaestu ac de sua copia frumenti mittere. posco rationes…
Cicero, in Verrem
-
…nullorum fortasse praeterea probasti et his populis pecuniam dissolvisti. sint sane aliquae civitates in eo numero, quarum frumentum improbare nolueris ; quid tandem his civitatibus omnisne pecunia quae pro frumento debita est dissoluta est Vnum mihi reperi non populum…
Cicero, in Verrem
-
…. Iam de artificiis et quaestibus, qui liberales habendi, qui sordidi sint, haec fere accepimus. Primum improbantur ii quaestus, qui in odia hominum incurrunt, ut portitorum, ut faeneratorum. Illiberales autem et sordidi quaestus…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…Numantini foederis, cui feriendo, quaestor C. Mancini consulis cum esset, interfuerat, et in eo foedere improbando senatus severitas dolori et timori fuit, eaque res illum fortem et clarum virum a gravitate patrum desciscere coegit ;…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…, nonne metuendum est ne imperita militum multitudo per me pacem distineri putet facite hoc meum consilium legiones novas non improbare ; nam Martiam et quartam nihil cogitantis praeter dignitatem et decus comprobaturas esse certo scio quid veteranos non veremur nam…
Cicero, Philippicae
-
…in carcerem maluit. verum tamen id ipsum mecum in his locis commentor ut ista ; ne ; improbem, idque tu cum una erimus confirmabis. a te litteras crebro ad me scribi video sed omnis uno tempore…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…in patronum suum voluerit conferre, nihil egerit ; nemo est enim qui nesciat propter magnitudinem rerum multa multos partim improbante partim imprudente L. Sulla commisisse. placet igitur in his rebus aliquid imprudentia praeteriri non placet, iudices ,…
Cicero, pro S. Roscio Amerino