impugno
impugno, to fight against, attack, assail
Could not find impugnatis in Logeion dictionaries.
impugnatis Verb: perfect passive participle neuter dative plural, Verb: present active indicative 2nd plural, Verb: perfect passive participle masculine ablative plural, Verb: perfect passive participle feminine ablative plural, Verb: perfect passive participle feminine dative plural, Verb: perfect passive participle masculine dative plural, Verb: perfect passive participle neuter ablative plural of impugno
impugnatis Adjective: feminine ablative plural, Adjective: feminine dative plural, Adjective: masculine dative plural, Adjective: masculine ablative plural, Adjective: neuter dative plural, Adjective: neuter ablative plural of impugnatus
- I Lit., in the milit. sphere: terga hostium, Liv. 3, 70, 4: Syracusae a cive impugnatae sunt (for which, shortly after, oppugnari), Just. 22, 2. — Absol.: nostri redintegratis viribus acrius impugnare coeperunt, * Caes. B. G. 3, 26, 4; Just. 38, 4.—
- II Transf., beyond the milit. sphere, to attack, assail, oppose, impugn: qui (Scaurus) tametsi a principio acerrime regem (Jugurtham) impugnaverat, tamen, etc., Sall. J. 29, 2: cujus vel praecipua opera Bibulum impugnaverat, Suet. Caes. 21; Cic. Fam. 3, 12, 1: veneficiis et devotionibus impugnari, Suet. Calig. 3: saepe quae in aliis litibus impugnarunt actores causarum, eadem in aliis defendunt, Quint. 2, 17, 40: filii caput palam, id. 11, 1, 62: dignitatem alicujus, Cic. Fragm. ap. Non. 439, 3; Hirt. B. G. 8, 53, 1: sententiam, Tac. H. 4, 8: meritum et fidem, Ov. M. 5, 151: finitionem alterius, Quint. 7, 3, 22: nostra, Hor. Ep. 2, 1, 89; Quint. 4, 1, 14. —Absol.: cum illis id tempus impugnandi detur, Cic. Quint. 2, 8.
- 1. aanvallen, bestormen [patriam; terga hostium];
- 2. (metaf.) bestrijden, strijden tegen (m. acc.) [regem; dignitatem consulis; sententiam; morbum].
- to fight against, attack, assail: acrius, Cs.: terga hostium, L.—To attack, assail, oppose, impugn: tempus impugnandi: acerrime regem, S.: nostra, H.